และหากท่านสามารถมองผ่านเข้าไปในม่านเมฆหมอกดังกล่าวให้ดี ย่อมแลเห็นบางสิ่งอันพิสดารแฝงเร้นอยู่
ภายในเมฆหมอกที่ปกคลุมฟุ้งตลบโดยรอบเกาะแห่งนี้ กลับมีกระบี่ไร้สภาพโปร่งใสจำนวนมหาศาลลอยล่องอยู่อย่างเงียบงัน กระบี่ไร้สภาพดังกล่าวยังมีรูปแบบหลากหลายชนิด
และถ้าสามารถมองผ่านเมฆหมอกและกระบี่พลังไร้สภาพจำนวนนับอนันต์ที่ประหนึ่งจะก่อเกิดเป็นค่ายกลกระบี่อันน่าพรั่นพรึงไปได้ ก็จะพบอีกว่า…
บานเกาะเล็กๆแห่งนี้ ยังมีบ้านลานเล็กๆหลังหนึ่งปลูกสร้างเอาไว้ บ้านลานเล็กๆที่ว่าเห็นชัดว่าปลูกสร้างขึ้นมาจากไม้ทั้งหมด แลดูเรียบง่ายสมถะนัก ไม่ได้สวยงามเลิศหรูแต่อย่างใด
นอกจากนั้นในลานของบ้านไม้แห่งนี้ ปรากฏร่างชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่บนโต๊ะไม้ประกอบแลดูเรียบง่ายธรรมดา ประหนึ่งจะสร้างขึ้นมาอย่างลวกๆ
ชายหนุ่มแม้นั่งอยู่ในอริยาบทสบายๆ กลับพาลให้ผู้ที่มองชมรู้สึกเสมือนคนคล้ายเลือนรางมิอาจจับต้องราวกับเป็นเพียงความว่างเปล่าอันไร้ตัวตนเท่านั้น
ชายหนุ่มผู้นี้สวมใส่ชุดจอมยุทธ์สีเทาอ่อน สภาพชุดแลดูซอมซ่อเล็กน้อยคล้ายมันไม่ได้ใส่ใจกับเสื้อผ้าอาภรณ์สักเท่าไหร่ เส้นผมยาวสลวยถูกมัดรวบไว้ด้านหลัง คิ้วมันคมกล้าปานมีดดาบ ใบหน้าคมเข้มประหนึ่งหยกเสลา มองแล้วมีเสน่ห์ชอบกล ยากที่ใครได้แลมองแล้วจะละสายตาออกไปโดยง่าย
สายตาสงบของชายหนุ่มที่กระจ่างประหนึ่งล่วงรู้ทุกสิ่ง กำลังจดจ้องไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้า
ซัว! ซัว! ซัว!
……
