“ข้ายังรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อเกินไป…จากช่วงเวลาที่แสงสว่างสีม่วงนั่นวาบขึ้น ไม่ทันไรท่านประมุขเราก็มาถึงแล้ว! อย่างไรก็ต้องมีช่วงเวลาที่สัญญาณส่งไปไม่ใช่หรือไร ไฉนถึงคล้ายไร้ช่วงเวลาล่าช้าจากการส่งสัญญาณอันใดเลยเล่า?”
…
เหล่าผู้ชมโดยรอบตอนนี้ได้แต่มองร่างผู้มาใหม่อันเป็นประมุขเผ่าของพวกมันด้วยสายตาตกตะลึงทำราวกับแลเห็นผีกลางวันแสกๆ ยังไม่อาจคิดออกได้ว่าไฉนท่านประมุขของพวกมันถึงได้รวดเร็วเพียงนี้!
‘นั่นน่ะเหรอประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์? ครึ่งก้าวเซียนอมตะ?’
ไม่ทราบว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ต้วนหลิงเทียนลืมตาขึ้นมา หากแต่ตอนนี้เขาไม่ได้หลับตาอีกต่อไป สายตาของเขามองตกไปยังร่างประมุขเผ่าปีศาจ ยังมองสำรวจอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังมองพินิจประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ ด้านประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ก็มองจ้องต้วนหลิงเทียนอยู่เช่นกัน
“ต้วนหลิงเทียน…”
หลังจากปรากฏตัวออกมา ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ก็ไม่แยแสการคารวะทักทายของ อวี่เหวินฮ่าวเฉิน ฉีหนานฟง และคนอื่นๆแม้แต่น้อย…
สายตาของมันมองจ้องไปที่ต้วนหลิงเทียนก่อนใคร พลางกล่าวออกด้วยน้ำเสียงเฉยเมย “ต้องบอกเลยว่าเจ้านั้นช่างมีวาสนายิ่งใหญ่นัก…กลับได้รับพลังอำนาจที่ทัดเทียมกับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิด ที่สมควรเป็นพลังที่มีอยู่แต่ในระนาบเทวโลกมาครองได้!”
เทียบได้กับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิด!!
