‘ขอเจ้าอย่าได้ห่วงไป…ตราบใดที่ข้าหวงเหวินจิ้งยังมีชีวิตอยู่ จักมิมีผู้ใดสามารถแตะต้องลูกเมียของเจ้าได้!’
หวงเหวินจิ้งเองก็หลับตาลงด้วยไม่อาจทนดูได้สืบไป
หากแต่ในใจนั้น นางลอบให้คำมั่นอีกครั้ง ว่าจะกระทำตามคำของของต้วนหลิงเทียนให้สุดกำลัง
“น้องหลิงเทียน…”
หวงฉี่หลิงก็หลับตาลงด้ววยความปวดปร่าใจ สองหมัดยังกำแน่นจนเล็บจิกเนื้อหลั่งเลือดอย่างไม่รู้ตัว
ตอนนี้มันเพียงแต่เกลียดตัวเองนัก ที่อ่อนแอเสียจนไร้กำลังจะช่วยเหลืออันใดสหาย!
“ฮ่าๆๆ!”
“ตายๆไปเสีย!!”
รองจ้าววังเซียนสัญจร อวิ๋นฟู่เหย่ กับจ้าววังวิญญาณอสุรา ฉีหนานฟง คนหนึ่งระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน อีกคนหนึ่งก็สบถแช่งออกมาด้วยความสะใจ สองตายังจับจ้องมองเรื่องราวตรงหน้าไม่วางตา ราวกับไม่อยากจะพลาดฉากร่างต้วนหลิงเทียนถูกอัสนีพิฆาตเป็นผง!
ส่วนผู้ชมคนอื่นๆของ 3 วัง 6 ตำหนัก เพียงมองฉากเรื่องราวด้วยสายตาเฉยเมย
ในสายตาของพวกมัน
ต้วนหลิงเทียนไม่ว่าจะอย่างไรก็เป็นคนต่างเผ่า แม้จะหาญกล้าจนพวกมันเองก็ยอมรับนับถือ แต่ก็ไม่สมควรได้รับความเห็นอกอเห็นใจอะไรจากพวกมัน!
เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!
…
เหนือขึ้นไปบนแพเมฆหายนะสู่สวรรค์ เสียงฟ้าร้องคำรามก็ไม่เคยจางหายไปไหน
ภายใต้แพเมฆหายนะสู่สวรรค์ ร่างต้วนหลิงเทียนก็เข้าใกล้อัสนีทัณฑ์สายที่ 80 เข้าไปทุกขณะ
ชั่วพริบตา อัสนีทัณฑ์ก็ห่างออกไปจากร่างเขาไม่ถึงร้อยหมี่!
