เมื่อพลังเซียนต้นกำเนิดปะทุระเบิดออกมาจากชีพจรเซียนทั้ง 99 สาย แววตาต้วนหลิงเทียนก็ทอประกายเยียบเย็นถึงที่สุด อัสนีสีม่วงที่ห่างไปเพียงแค่เอื้อมนั้น ยังผลให้สองตาเขาต้องสะท้อนแสงของมันจนเรืองวาบ เกล็ดมังกรทั่วร่างบัดนี้ก็ดั่งจะเปล่งแสงระยิบระยับด้วยแสงทองอ่อน แม้จะอ่อนด้อยกว่าแสงพลังเบื้องหน้าแต่มันก็ดิ้นรนเฉิดฉายไม่ย่อท้อ!
ทันใดนั้น
“พังให้ข้า!!”
แทบจะพร้อมกันกับเสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดของต้วนหลิงเทียน เซียนอมตะข้ามภพพลันสำแดงเดช ร่างเขาสั่นไหวเป็นเงาเลือน ปรากฏร่างแยกอวตารคอนกระบี่ พุ่งทะยานเข้าใส่อัสนีเบื้องหน้าอย่างดุร้ายประหนึ่งกระสุนปืนใหญ่!
ซู่ม!! ซู่ม!! ซู่ม!!
…
ร่างแยกอวตารแต่ละร่างของต้วนหลิงเทียน หนึ่งมือเสือกกระบี่แทงฟ้า พุ่งทะยานเข้าใส่อัสนีทัณฑ์สวรรค์สายที่ 80 อย่างไร้ครั่นคร้าม!!
กระบี่ในมือของร่างแยกทั้งร่างจริงส่องประกายพลังออกมาเจิดจ้า มันเปล่งรังสีพลังกระบี่จี้นำออกไป คล้ายจะแผ้วพานเส้นทางให้ร่างแยกอวตารทั้งร่างจริงตามไปติดๆ!
เรีกยว่าตอนนี้ไม่ว่าจะร่างแยกอวตารหรือร่างจริงของต้วนหลิงเทียน ก็พุ่งตะลุยขึ้นไปอย่างห้าวหาญประหนึ่งคนจะมอง ความตายเป็นการหวนคืนสู่บ้านเกิด!
“ต้วนหลิงเทียนผู้นี้กำลังจักดับสิ้น…”
ในขณะที่ความคิดดังกล่าวผุดขึ้นในหัวของผู้ชมทั้งหมดโดยรอบ
