หากทว่าต้วนหลิงเทียน นายน้อยตำหนักเมฆาคราม…ทั้งๆที่เป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง กลับทานรับพลังอัสนีน่ากลัวนั่นเอาไว้โดยบาดเจ็บแค่เพียงเล็กน้อย!
เรื่องพรรค์นี้ใช่อะไรที่มนุษย์จะทำได้ด้วยหรือ?
“นายท่าน…ไฉนร่างกายถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้กัน!?”
เผิงไหลถึงกับอ้าปากค้าง สองตาเบิกโพลงปานลูกวัวแรกเกิด ใบหน้าฉายชัดถึงความประหลาดใจเป็นที่สุด
สำหรับเค่อเอ๋อ ต้วนซือหลิง และก่านหรูเยี่ยน พอเห็นว่าต้วนหลิงเทียนเพียงมีแต่บาดแผลภายนอกเล็กน้อย ต่างอดระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกไม่ได้ ไม่ได้มีเวลาไปสนใจเรื่องยิบย่อยเหมือนผู้อื่น
‘ถึงข้าจะยังไม่ได้อยู่ในร่างนักรบมังกร 9 กรงเล็บ แต่ร่างกายของข้าก็แข็งแกร่งเหนือคนทั่วไป…ต่อให้เป็นปีศาจที่เชี่ยวชาญวิชาบ่มเพาะขัดเกลากายา หรือสัตว์เซียนที่ขึ้นชื่อเรื่องพลังป้องกัน ความแข็งแกร่งทางกายภาพของพวกมันอาจจะยังสู้ข้าไม่ได้ด้วยซ้ำ!’
ต้วนหลิงเทียนย่อมมั่นใจในความแข็งแกร่งของร่างกายตัวเอง
ถึงแม้ร่างกายของเขาจะยังไม่บรรลุถึงขั้นคงกระพัน ทั้งไม่ได้แข็งแกร่งอย่างน่ากลัวเหมือนตอนอยู่ในร่างนักรบมังกร 9 กรงเล็บ แต่ก็ยังแข็งแกร่งประหนึ่งผิวทองแดงกระดูกเหล็ก!
แม้จะทานรับพลังทำลายของอัสนีทัณฑ์สวรรค์ที่เหลือเขาไปจังๆ เขาก็บาดเจ็บแค่ผิวเผินเท่านั้น!
“อวี่เหวินฮ่าวเฉิน…”
หลังเอาชนะอัสนีทัณฑ์สวรรค์สายที่ 71 ได้แล้ว ต้วนหลิงเทียนก็อดหันไปมองด้านอวี่เหวินฮ่าวเฉินไม่ได้
