ด้วยมี ‘บทเรียนอย่างดี’ เป็นตัวอย่าง ไหนเลยมันยังจะกล้าสอดมือเข้าไปทำอะไรมนุษย์เบื้องล่างอีก!
นั่นไม่ใช่การรนหาที่ตายรึไร?
“หากมันสามารถข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์บรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะได้จริงๆ ตัวเจ้าที่บรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะเช่นกัน ก็คิดว่าอาจฆ่ามันไม่ได้ใช่หรือไม่?”
ชายชราชุดเทาถามออกเสียงเบา
ได้ยินคำถามของผู้เป็นอาจารย์ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ได้แต่ตอบไปด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ “ท่านอาจารย์แม้ข้าจะบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะก่อนมัน…แต่ครึ่งก้าวเซียนอมตะที่แปลงร่างเป็นนักรบมังกร 9 กรงเล็บได้ ข้าไม่อาจมั่นใจจริงๆ…”
“ฮึ่ม! หากเจ้าใช้การมิได้ถึงขั้นนั้น! ข้าจะลงมือฆ่ามันเอง!!”
ชายชราชุดเทาตะคอกคำกล่าวออกเสียงเย็น คล้ายเจ็บใจที่ไม่อาจหลอมเหล็กให้เป็นเหล็กกล้าได้
(เจ็บใจที่ไม่อาจหลอมเหล็กให้เป็นเหล็กกล้าได้ = อุปมาว่าไม่สบอารมณ์ต่อความไม่เอาถ่านของผู้ที่ตนเองหวังไว้)
หากทว่าได้ยินวาจานี้ของผู้เป็นอาจารย์ ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ไม่เพียงไม่รู้ตัวว่าอาจารย์ผิดหวัง ยังทำสีหน้าระรื่นตาลุกวาว “ให้มันเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะที่เป็นนักรบมังกร 9 กรงเล็บแล้วอย่างไร ลองท่านอาจารย์ออกโรงทุกอย่างต้องเรียบร้อยแน่!!”
ล้อกันเล่นหรือไร!
ท่านอาจารย์ของมันผู้นี้ เหนือล้ำยิ่งกว่าครึ่งก้าวเซียนอมตะเสียอีก! ในแง่ของพลังแล้ว เรียกว่าทัดเทียมกับเซียนอมตะที่แท้จริงได้เลย!!
