และตราบใดที่ข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ไปได้สำเร็จ ต้วนหลิงเทียน นายน้อยตำหนักเมฆาครามอันเป็นขุมพลังของมนุษย์ผู้นี้ ก็จะบรรลุถึงขอบเขตครึ่งก้าวเซียนอมตะเช่นกัน!
ถึงยามนั้น หากอีกฝ่ายคิดฆ่ามันทิ้ง ก็คงลำบากเพียงยกมือ!
แน่นอนว่าตอนนี้มันตระหนักได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง ว่าอาศัยพลังฝีมือของมัน…ไม่อาจเข่นฆ่าต้วนหลิงเทียนได้อีกต่อไป!
“ให้ตายเถอะ! ตัวบัดซบต้วนหรูเฟิงนั่นไฉนถึงได้มีลูกชายร้ายกาจถึงขนาดนี้!?”
นอกจากความไม่ยินยอมพร้อมใจอย่างถึงขีดสุดแล้ว…
ในใจของฉีหนานฟง ยังเต็มไปด้วยความอิจฉา…อิจฉาถึงขีดสุด!!
ทว่าตั้งแต่ตอนไหนไม่ทราบ สายตาของฉีหนานฟง…กลับหันไปจับจ้องมองร่างสตรีทั้ง 3 อันเป็นคนข้างกายต้วนหลิงเทียน!
เค่อเอ๋อ ต้วนซือหลิง และก่านหรูเยี่ยน!
ลูกตาของมันฉายประกายคมกล้าปานมีดดาบ ราวกับคิดนำโทสะทั้งหมดที่ไม่อาจทำอะไรต้วนหลิงเทียนได้ ไปลงกับสตรีทั้ง 3!
ส่วนอีกด้าน
“ต้วนหลิงเทียน เจ้าปกปิดพลังฝีมือได้มิดชิดนัก!”
หลังจากที่ยืนมองจ้องตากับต้วนหลิงเทียนอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดอวี่เหวินฮ่าวเฉินก็เป็นฝ่ายกล่าวคำออกมาก่อน
และทันใดนั้นเอง แววตาที่อวี่เหวินฮ่าวเฉินใช้มองต้วนหลิงเทียนก็ทวีความดุร้ายมากยิ่งขึ้น!
3 ปีที่แล้ว ต้วนหลิงเทียนคนนี้ จากพลังที่เผยออก อาศัยมันซัดฝ่ามือด้วยพลังไม่กี่ส่วนก็สมควรฆ่าทิ้งได้ง่ายดาย…
