‘ความรู้สึกตอนใช้ปีกอีกาทองคำตอนนี้ช่างต่างจากเมื่อก่อนราวกับหน้ามือเป็นหลังมือจริงๆ…ทุกอย่างกลับเสมือนเป็นธรรมชาติประหนึ่งปีกมันมีติดตัวข้ามาตั้งแต่เกิด โดยเฉพาะพลังเซียนต้นกำเนิดตอนนี้มันช่างควบคุมง่ายประหนึ่งแขนขา!!’
หลังจากที่สำนึกรู้ฟ้าดินของต้วนหลิงเทียนบรรลุขีดจำกัด พลังเซียนต้นกำเนิดในร่างของเขาก็กลายเป็นควบคุมได้ขึ้นง่ายดายประหนึ่งมันไม่ต่างใดจากแขนขา ทั้งพลังอำนาจยังเพิ่มพูนขึ้นไม่น้อยประหนึ่งได้รับพลังอำนาจหนุนเสริมจากฟ้าดิน!
หากจะบอกว่าตอนแรกที่เขาทดลองใช้พลังเซียนสุริยันต้นกำเนิดในฝ่ามือหลังบังเกิดสำนึกรู้ฟ้าดินเล็กน้อย ทำให้เขารู้สึกเสมือนว่ายามใช้พลัง มันมีความเชื่อมโยงกับฟ้าดินเล็กน้อยล่ะก็
ตอนนี้ยามเขาใช้พลังเซียนต้นกำเนิดออกมา เขารู้สึกว่าการเชื่อมโยงระหว่างฟ้าดินกับพลังเขามันชัดเจนมาก! ที่สำคัญยามพลังปรากฏ ยังบังเกิดการสั่นพ้องยากมองเห็นกับฟ้าดินชัดเจน! ราวกับยามเขาเคลื่อนพลัง พลังฟ้าดินก็คล้อยตามพลังเขาไปด้วย!!
การเปรียบเทียบระหว่าง 2 อย่างนั้น ให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันคนละโลก!!
ซู่ม! ซู่ม! ซู่ม!!
…
เมื่อต้วนหลิงเทียนกระตุ้นใช้ปีกอีกาทองคำจนร่างพุ่งตัดฟ้าฉีกระยะออกจากกลุ่มเค่อเอ๋อ อัสนีทัณฑ์สวรรค์ก็คล้ายดั่งจะมีดวงตางอกเงย มันหักเหทิศทางกลางอากาศ ส่งเสียงแหวกฟ้าหวีดหวิวดังสนั่น จี้เข้าใส่เขาอย่างไม่ลดละ!
“มีอัสนีทัณฑ์สวรรค์อีกสายหรือ!?”
