‘รู้สึกว่า…ยิ่งเข้าใกล้สถานที่ๆเมฆหายนะกำลังมาบรรจบกันมากเท่าไหร่ พลังสุริยันที่ผสานกับพลังเซียนต้นกำเนิดของข้าก็ยิ่งพุ่งพล่านปั่นป่วนมากขึ้น ราวกับใจกลางที่เมฆหายนะสู่สวรรค์มาบรรจบกันนั่น มีบางสิ่งกำลังเรียกหามันอยู่? แต่ไม่ว่าจะคืออะไรคำตอบทั้งหมดต้องอยู่ใจกลางนั่น!’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจอย่างลับๆ ขณะเหินร่างพร้อมพาเค่อเอ๋อกับลูกสาวรวมถึงก่านหรูเยี่ยนมุ่งหน้าไปยังใจกลางวังเซียนสัญจร
‘แถมในระหว่างที่เข้าใกล้มัน…สำนึกรู้ฟ้าดินกลับค่อยๆลึกซึ้งมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด!’
‘ถึงแม้ความเร็วในการเข้าใจจะไม่ได้รวดเร็วมากนัก แต่ทั้งหมดเป็นเพราะข้าพึ่งทะลวงผ่าน…กระนั้นสำนึกรู้ฟ้าดินของข้าตอนนี้ ก็เหนือกว่าผู้ที่พึ่งทะลวงเซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยนไปไม่กี่ปีแล้ว…’
‘ที่สำคัญ…ยิ่งเข้าไปใกล้ใจกลางนั่นเท่าไหร่ สำนึกรู้ต่อฟ้าดินของข้าก็ยิ่งยกระดับความเร็วในการเข้าใจ ถึงแม้จะแค่เล็กน้อย แต่มันก็ยังเพิ่มพูนขึ้นตลอดเวลา’
ด้วยเหตุนี้ต้วนหลิงเทียนจึงเลือกที่จะพาทั้ง 3 รวมถึงเผิงไหล ไปยังใจกลางที่มฆหายนะสู่สวรรค์นั่นมาบรรจบ!
เขาสังหรณ์ใจอย่างประหลาด ว่าสถานที่แห่งนั้นจะมอบผลเลิศล้ำให้เขา
กระทั่งผลลัพธ์ยังไม่ใช่เล็กน้อย
มองจากความเร็วในการสำนึกกรู้ฟ้าดินแล้ว ก็พิสูจน์เรื่องนี้ได้ชัดเจน
‘ด้วยสำนึกรู้ฟ้าดินของข้าตอนนี้…หากใช้พลังเซียนสุริยันต้นกำเนิดล่ะก็…’
