ในช่วงเวลาที่เขาปิดด่าน ลูกสาวที่น่ารักของเขากลับเติบโตจากเด็กหญิงตัวน้อย กลายเป็นดรุณนีร่างบาง! บิดาเช่นเขากลับพลาดช่วงเวลาเติบโตของลูกสาวไป…พาลให้ในใจบังเกิดรสชาติขมปร่าประการหนึ่ง!
“ท่านพ่อ! ในที่สุดท่านก็ออกจากการปิดด่านแล้ว!!”
ถึงแม้จะเติบโตเป็นดรุณีน้อยนางหนึ่งแล้ว หากแต่นิสัยของต้วนซือหลิงก็ยังคงร่าเริงเหมือนเดิม พอเห็นต้วนหลิงเทียนที่ออกจากการปิดด่าน ร่างบางก็เหินทะยานขึ้นไปอย่างไม่รอช้า โผเข้าสู่อ้อมกอดของต้วนหลิงเทียนทันที
ต้วนหลิงเทียนมองสบตาลูกสาวตัวน้อยด้วยความยินดี คลี่ยิ้มอบอุ่นพลางกล่าว “พริบตาเดียวซือหลิงตัวน้อยของพ่อกลับเติบโตขึ้นมาขนาดนี้แล้ว…พ่อแทบจำเจ้าไม่ได้เลย…”
“ฮึ ก็ท่านพ่อปิดด่านบ่มเพาะไปเกือบ 3 ปีนี่นา…”
ต้วนซือหลิงทำหน้ามุ่ย กล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยท่าทางน้อยใจ
“อา เป็นพ่อผิดเอง…พ่อไม่น่าปิดด่านบ่มเพาะนานขนาดนี้เลย…”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นใจ น้ำเสียงช่างอ่อนโยนนัก
“ท่านพ่อ ท่านแม่เองก็คิดถึงท่านมากๆเลย”
ตอนนี้ต้วนซือหลิงก็ได้เติบโตเป็นดรุณีแรกรุ่นแล้ว ถึงแม้นิสัยนางจะยังคงสดใสร่าเริงไม่ต่างจากเด็กหญิงตัวน้อยในวันวานต่อหน้าต้วนหลิงเทียน หากแต่นางก็เติบโตขึ้นมาจนรู้ความว่าอะไรเป็นอะไร
ดังนั้นหลังจากอยู่ในอ้อมกอดบิดาอย่างอบอุ่นครู่หนึ่ง นางก็ผละออก ก่อนจะจูงมือต้วนหลิงเทียนพาไปหาเค่อเอ๋อ
