อย่างไรก็ตามตอนนี้มันกลับไร้ซึ่งความสุขใดๆเพียงเสี้ยว
เพราะมันรู้ดีว่าต่อให้พลังฝึกปรือจะบรรลุถึงเซียนสวรรค์ 8 เปลี่ยนแล้ว แต่อย่าได้กล่าวถึงเรื่องที่มันจะได้เลื่อนขั้นเป็นชนชั้นรองจ้าววังอันใด บัดนี้มันไม่อาจถูกนับให้เป็นคนของวังเซียนสัญจรได้อีกแล้วด้วยซ้ำ กระทั่งชีวิตของมันยังไม่แน่วว่าจะรอดพ้นความตายไปได้!
หากไม่มีคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้า มันคงยังเหลือหนทางให้เลือกเดิน
หากทว่าบัดนี้มันไร้ซึ่งหนทางอื่นใด มีแต่ต้องร่วมหัวจมท้ายเดินไปกับนายท่านผู้นี้จนสุดทาง ต่อให้ปลายทางเบื้องหน้าจะมืดมิดไร้แสงใดๆก็ตามที…
‘ข้าหวังเพียงให้นายท่านที่ปิดด่านมา 3 ปีบังเกิดความสำเร็จเลิศล้ำ จนสามารถสร้าง ‘ปาฏิหาริย์’ได้…แบบนั้นข้าจึงจักมีหนทางรอด’
ความตายนั้น ไม่ว่าใครก็หวาดกลัว
กระทั่งเผิงไหลก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
หากมันสามารถรอดชีวิตไปได้ ต่อให้มันจะต้องออกจากวังเซียนสัญจร และถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ทรยศต่อเผ่าปีศาจ ได้แต่ระหกระเหินท่องโลกไปพร้อมนายท่านที่เป็นมนุษย์เบื้องหน้ามันก็เต็มใจ!
ยิ่งไปกว่านั้นมันบังเกิดสังหรณ์อันแรงกล้าประการหนึ่ง…
หากนายท่านของมันผู้นี้สามารถรอดพ้นวิกฤตการณ์ครั้งนี้ไปได้ มันที่ติดตามนายท่านผู้นี้ไป…ความสำเร็จในภายภาคหน้าย่อมสูงล้ำยิ่งกว่าจมปลักอยู่ในวังเซียนสัญจรหลายขุม!
‘กลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมาจากร่างมัน…ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเมื่อ 3 ปีก่อนมาก’
