เสียงระเบิดอันน่าสยดสยองดังขึ้น หัวตัวของหวงเจิ้งที่แยกจากถูกพลังดังกล่าวกลืนกินทำลายจนไม่เหลือแม้แต่ซาก! ความร้อนจะแรงระเบิดยังระเหยโลหิตจนเหือดหาด!!
คงเหลือก็แต่เพียงแหวนพื้นที่วงหนึ่งที่ร่วงตกลงจากความว่างเปล่า
“อะ..”
โหวเฟิงเป็นคนแรกที่ดึงสติกลับมาอยู่กับตัว มันอดสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บไม่ได้ มองไปยังอวิ๋นฟู่เหย่อีกครั้ง แววตาฉายชัดถึงความหวาดกลัวอันท่วมท้น!
เหล่าศิษย์ลาดตระเวนทั้ง 2 ก็ดึงสติกลับมาได้แล้วเช่นกัน หน้าของพวกมันยังเปลี่ยนสีไปอย่างแรง!
ถึงแม้ว่าสำหรับพวกมันแล้วจะเพียงได้ยินเสียงกระบี่ฟันวูบหนึ่งทั้งเสียงระเบิดดังขึ้นสั้นๆอีกวูบหนึ่ง แต่พวกกมันมอาจแลเห็นได้เลยว่าอวิ๋นฟู่เหย่ลงมืออย่างไร…
หากทว่าคนทั้งคนอย่างหวงเจิ้งก็อันตรธานหายไปเสียแล้ว…!
และด้วยแหววนพื้นที่วงหนึ่งที่กำลังร่วงตกลงไปด้านล่าง ก็บอกให้พวกมันรู้ว่าหวงเจิ้งสมควรถูกฆ่าตายไปเป็นที่เรียบร้อย!
เมื่อตระหนักได้ถึงเรื่องราวดังกล่าว ศิษย์ลาดตระเวนทั้ง 2 ก็เร่งก้มหน้าลงไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ร่างยังสั่นระริกไปราวลูกนกตกน้ำ ด้วยกลัวว่าอวิ๋นฟู่เหย่จะลงมือเข่นฆ่าพวกมันเหมือนหวงเจิ้ง
หลังฆ่าหวงเจิ้งทิ้ง อวิ๋นฟู่เหย่ก็ไม่ได้เผยทีท่าอะไร สีหน้าแววตายังคงสงบราวกับพึ่งทำเรื่องราวอันเล็กน้อยไร้สำคัญ
และอันที่จริงสำหรับมันแล้ว นี่ก็เป็นเรื่องเล็กน้อยไร้สำคัญจริงๆ
