ผู้นำเผ่าปีศาจสุกรทมิฬกับผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสายฟ้าพยักหน้ารับคำ
และวัตถุดิบที่พวกกมันกล่าวถึงนั้นก็ไม่ใช่วัตถุดิบใดอื่น หากแต่เป็นวัตถุดิบที่จำเป็นต้องใช้ในการจัดตั้งมหาค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามภูมิภาค
“ด้วยอัตราความคืบหน้าระดับนี้ มหาค่ายกลสมควรถูกจัดตั้งแล้วเสร็จในอีกไม่นาน…ถึงตอนนั้นก็ได้เวลาที่เผ่าปีศาจสุกรของพวกเราจักย้ายถิ่นฐานอีกครั้ง!”
ผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสายฟ้ากล่าวออก แวววตายังทอประกายแห่งความหวัง
“หึหึ…คราวนี้พวกเราจักได้ย้ายไปตั้งถิ่นฐานในภูมิภาคเบื้องบนเสียที! ได้ยินว่าสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะรวมถึงทรัพยากรในภูมิภาคเบื้องบนนั้นพร้อมพรั่งบริบูรณ์มานานแล้ว…ช่างน่าตื่นเต้นนัก!”
ผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสีชาดกล่าว
“เฮ่อ…น่าเสียดายนักที่เด็กน้อยทั้ง 3 ไม่อาจอยู่จนเห็นฉากที่เผ่าปีศาจสุกรของพวกเราเดินทัพไปยังภูมิภาคเบื้องบนพร้อมกองทัพใหญ่ของเผ่าพันธุ์ปีศาจ…ตอนพวกมันยังอยู่ ต่างล้วนคาดหวังว่าจักได้บุกขึ้นไปเข่นฆ่าสังหารยอดฝีมือที่ภูมิภาคเบื้องบนกันมาตลอด…”
ผู้นำเผ่าปีศาจสุกรทมิฬกล่าวจบก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
ได้ยินคำกกล่าวของผู้นำเผ่าปีศาจสุกรทมิฬ ไม่ว่าจะผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสีชาด หรือผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสายฟ้าก็เงียบไปไร้คำจะกล่าว
และตอนนี้แววตาของพวกมันก็ฉายชัดถึงอารมณ์อันซับซ้อน
