“ท่านพ่อ…เสียงคนผู้นี้น่ารำคาญยิ่ง…”
ทว่าทันใดนั้นเอง พลันมีเสียงเจื้อยแจ้วหนึ่งดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของทุกคนไปทันที
เป็นต้วนซือหลิงที่ถูกอุ้มอยู่ในวงแขนต้วนหลิงเทียนกล่าวออก หน้าตายังมุ่ยลงคล้ายกกำลังขุ่นเคืองใจ
ตอนนี้ต้วนซือหลิงชักสีหน้าคล้ายผู้ใหญ่ตัวน้อย ขมวดคิ้วย่นเป็นปมมองเฉินตงด้วยสีหน้าท่าทีรำคาญ
“ซือหลิงคนดีรำคาญมันหรือ…เช่นนั้นพ่อทุบตีมันให้หนีไปเลยดีหรือไม่?”
ได้ยินคำของต้วนซือหลิง ต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองกล่าวเสียงเบากับลูกน้อยพลางลูบหัวนางอย่างอ่อนโยน
แต่ต้นจนจบต้วนหลิงเทียนไม่ได้เหลือบแลเฉินตงเลย ทำราวกับมันเป็นอากาศธาตุ!
“โอหังนัก!!”
และแทบจะพอดีกับที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ ชายชราผู้นำหน่วยลาดตระเวนพลันมองต้วนหลิงเทียนพร้อมตะโกนกล่าวออกเสียงเหี้ยม!
“ไอ้หนู เจ้าอาศัยว่าเจ้าเป็นยอดฝีมือเซียนสวรรค์ 5เปลี่ยนหรือเซียนสวรรค์ 6 เปลี่ยนแล้วจักสามารถเพิกเฉยท่านผู้อาวุโสเฉินตงแห่งวังเซียนสัญจรของพวกเราได้หรือ?”
“เจ้ามันช่างโง่เขลาเบาปัญญานัก หารู้ไม่ว่าท่านผู้อาวุโสเฉินตงของพวกเราคือยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยน…อย่าได้กล่าวถึงเรื่องเจ้าเป็นยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ 5 เปลี่ยนเลย วันนี้ต่อให้เจ้าเป็นยอดฝีมือเซียนสวรรค์ 6 เปลี่ยนเจ้ากก็หนีความตายไม่พ้น!!”
ฟังจากคำของชายชราผู้นำหน่วยลาดตระเวนแล้ว เห็นได้ชัด…มันคิดว่าต้วนหลิงเทียนต้องถูกฆ่าตายวันนี้แน่ๆ!
