พลังของศัตรูนั้น ช่างแตกต่างจากพลังวิญญาณฟ้าดินบริสุทธิ์ เขาไม่อาจใช้พลังเหล่านั้นมาแปรเปลี่ยนหนุนเสริมพลังเซียนสุริยันต้นกำเนิดของเขาได้เลยจึงได้แต่อาศัยเคล็ด ‘ยืมหอกคืนสนองผู้ใช้’ เท่านั้น!!
ยิ่งไปกว่านั้นมวลพลังที่ปฐมเวทย์กลืนกินจากพลังของศัตรู ก็ไม่ได้คงอยู่ตลอดไป มันจะเริ่มสลายหายไปทุกขณะ…
สุดท้ายต้วนหลิงเทียนจึงได้แต่ใช้ปฐมเวทย์กลืนกินในรูปแบบใหม่ ยืมหอกสนองคืนผู้ใช้ และแน่นอนว่าเมื่อใช้ในรูปแบบนี้ก็ทำให้พลังเซียนสุริยันต้นกำเนิดของเขาไม่ได้เพิ่มพูนอะไร ทำให้ระดับพลังของเขาเสียเปรียบอีกฝ่ายอยู่บ้าง จึงมีพลังบางส่วนที่กลืนกินไม่หมด!!
ทว่าแม้จะเสียเปรียบ แต่การกระทำเช่นนี้ก็ทำให้สภาวะพลังกระบวนท่าของเฉินตงสูญสิ้นไปไม่น้อย
“ปราการเต่าทมิฬ!”
ทันใดนั้นต้วนหลิงเทียนก็เร่งใช้เวทย์พลังป้องกันสืบต่อ เงาร่างเต่าทมิฬตัวเขื่องปรากฏกคลุมครอบต้วนหลิงเทียนกับพวกเอาไว้ทันที หยุดพลังฝ่ามือของเฉินตงที่หลงเหลือจากการกลืนกินไม่หมดได้อย่างง่ายดาย…
“แย่แล้ว!!”
เมื่อเห็นว่าพลังเซียนต้นกำเนิดในร่างลดฮวบๆไปเจียนไม่เหลือ หากแต่อีกฝ่ายคล้ายไม่ได้รับอันตรายใดๆแม้แต่น้อย กระทั่งคล้ายไม่ได้สูญเสียพลังไปมากกมาย หน้าเฉินตงก็อดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนสีไปใหญ่หลวง!!
จังหวะนี้หากมันยังไม่รู้ว่าได้เตะ ‘ตอเหล็ก’ เข้าให้แล้ว เกรงว่าชีวิตที่อยู่มาหลายปีคงสูญเปล่า!!
