“เรื่องมารกระบี่คลั่งที่เจ้าว่าข้าเองก็ได้ยินมาเช่นกัน…ว่ากันว่ายามมันมีสติครบถ้วนมันเรียกหาตัวเองว่า ซูหลี่ หากแต่ยามสิ้นสติสัมปชัญญะมันมักเข่นฆ่าทุกสรรพชีวิตที่อยู่ในสายตาโดยมิสนว่าเป็นผู้ใด”
ผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสายฟ้ากล่าวเสริม
“มารกระบี่คลั่ง ซูหลี่ นั่น พลังฝีมือยังร้ายกาจยิ่งกว่ายอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ทั้ง 2 ของตำหนักเมฆาครามเสียอีก…ข้าเดาว่าพลังฝึกปรือของมารกระบี่คลั่ง ซูหลี่ ผู้นั้น สมควรบรรลุถึงขอบเขตเซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยน!”
ผู้นำเผ่าปีศาจสุกกรทมิฬกล่าวเสริมพลางพยักหน้าเห็นด้วย
หลังผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสีชาดกับผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสายฟ้าได้ยิน ต่างก็พยักหน้ารับเช่นกัน
“อย่างไรก็ตามที่น่ากังวลที่สุดยามนี้ ก็คือสารเลวน้อยในชุดสีม่วงที่พวกเราพึ่งเห็นในม่านแสงนั่น…บางทีพลังฝีมือของมันอาจจะไม่ได้เหนือกว่ามารกระบี่คลั่ง ซูหลี่ แต่ทว่าอย่างไรในมือมันก็มีตราผนึกมาร!”
ผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสายฟ้ากล่าวออกด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง “และตราผนึกมาร พวกเราก็รู้ดีว่ามีพลังอำนาจสะกดปีศาจเพียงใด…อย่าว่าแต่หลานแฝดของท่านผู้เฒ่าอาวุโสทั้ง 3 เลย กระทั่งให้เป็นพวกเราทั้ง 3 ก็ไม่แน่ว่าจะจัดการสารเลวน้อยชุดม่วงนั่นได้!!”
“มิผิด…”
ผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสีชาดกล่าวพลางทอดถอนใจ “เดิมทีพวกเราสมควรเร่งรุดไปเก็บศพพวกมันแท้ๆ…แต่เนื่องเพราะกลัวเจอเจ้าสารเลวน้อยชุดม่วงนั่น…พวกเราก็ไม่กล้าไป…”