“อย่างไรเสียเจ้ามิอาจปล่อยให้เด็กน้อยพวกนั้นถูกปรักปรำได้…เจ้าใช้เครือข่ายของเจ้าเผยแพร่เรื่องราวออกไปเถอะ พวกมันจะได้รู้ว่าครานี้พวกเรามิได้ลงมือโดยไม่เห็นแก่ส่วนรวม”
ผู้เฒ่าพยากรณ์หันไปมองกล่าวกับสตรีงาม
“อันที่จริง…ที่ข้ามาวันนี้เพราะคิดหารือกับท่านเรื่องนี้พอดี”
สตรีงามกล่าวจบ ก็เร่งรุดจากไป
ใช้เวลาไม่นานเรื่องราวการสะสางความแค้นในช่วงพันปีของ 7 ทวาราเที่ยงแท้ก็แพร่ออกมาทั่วภูมิภาคเบื้องบน
ทันใดนั้นเสียงประณาม 7 ทวาราเที่ยงแท้ก็เงียบหายไประนาว
“ที่แท้เป็นเพราะสาเหตุดังกล่าวนั่นเอง…หาก 7 ทวาราเที่ยงแท้เพียงสะสางความแค้นพันปีจริงๆ ก็นับว่ากระทำได้เหมาะสมและเห็นแก่ภาพรวมแล้ว”
“ข้าล่ะกำลังสงสัยอยู่เชียว…ว่าขุมพลังเก่าแก่นี้มิเห็นแก่ส่วนรวมจริงๆหรือ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง สามารถเข้าใจได้ไม่ยาก…”
“ถูกแล้ว หากกระทั่งความแค้นพันปีหลังยังไม่อาจสะสาง ไหนเลยพวกมันจะสู้หน้าบรรพชนหลายรุ่นก่อนหน้าที่ตกตายไปได้…การลงมือของ 7 ทวาราเที่ยงแท้คราวนี้นับเป็นเรื่องเข้าใจได้”
…
ด้วยมีข่าวสะสางความแค้นพันปีของ 7 ทวาราเที่ยงแท้แพร่ออกมา เสียงข้างมากในภูมิภาคเบื้องบนก็ดั่งกระแสลมเปลี่ยนทิศ
ผู้ที่ประณามหลายต่อหลายคนก็รีบกลับลำยกใหญ่
ต่างหันมาเข้าใจการกระทำของ 7 ทวาราเที่ยงแท้แทน
