สุดท้ายแล้วห้วงเวลานี้ก็มีเพียงแต่ผู้เข้มแข็งเท่านั้นที่สามารถเอาชีวิตรอดไปได้ หากไม่ยกระดับพลังให้เร็วที่สุด ไม่เพียงแต่ไม่อาจปกป้องครอบครัวคนรอบข้างเอาไว้ได้ ยังต้องตกตายอย่างโง่งม!
ในระหว่างกระบวนการดังกล่าว ตู้กูได้เลือกยุบองค์กรตลาดมืดหยินชานของมันทิ้ง และพาตัวตนระดับสูงในองค์กรไปยังตำหนักเมฆาครามของต้วนหรูเฟิง
ต่อมาเผ่าปีศาจมนุษย์ ซึ่งเป็น 1 ในเผ่าที่แข็งแกร่งที่สุดของปีศาจจากแดนเนรเทศบุกมา หมายยึดครองตำหนักเมฆาคราม
ตอนแรกด้วยความที่พวกมันเป็นเพียงทัพหน้า พลังฝีมือจึงไม่นับว่ากล้าแกร่งอะไรมาก ตู้กูกับต้วนหรูเฟิงที่พลังบ่มเพาะสูงขึ้นมาในระดับหนึ่ง พอร่วมมือกันก็สามารถเข่นฆ่าสังหารพวกมันได้ไม่ยากเย็น
ทว่าเมื่อสังหารทัพหน้าไปกว่าครึ่ง และเห็นท่าไม่ดีเพราะอีกกฝ่ายมีกำลังเสริมหนุนเนื่องเข้ามาไม่ขาดสาย ต้วนหรูเฟิงจึงตัดสินใจอพยพผู้คนทั้งหมดหลบหนีไปทันที…
“กลับไปทวีปมนุษย์…ทวีปเมฆาล่อง?”
ตอนที่อพยพคนของตำหนักเมฆาครามหนีมา ต้วนหรูเฟิงก็บังเกิดความคิดดังกล่าวขึ้นมาเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ความคิดนี้ปรากฏ ต้วนหรูเฟิงก็ล้มเลิกไปทันที
ทวีปเมฆาล่อง 1 ใน 3 ทวีปมนุษย์นั้น หากหลบหนีไปแน่นอนย่อมสามารถรับรองความปลอดภัยได้ หากแต่ปีศาจที่จะไปที่นั่นย่อมไม่ใช่ชนชั้นเข้มแข็งอะไร อาศัยการกลืนกินแก่นแท้ ปราณโลหิตและพลังชีวิตของพวกมัน ไหนเลยจะเสริมสร้างพลังฝีมือให้มันกับตู้กูได้?
