เทียบกับทวีปดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าที่มีพลังวิญญาณฟ้าดินมากมายแล้ว ทวีปมนุษย์นับว่ามีสภาพแวดล้อมเลวร้ายกว่ากันมาก
ต้วนหลิงเทียนกับเค่อเอ๋อที่เคยอยู่มาย่อมเตรียมใจไว้แต่แรก
หากแต่ก่านหรูเยี่ยนกับต้วนซือหลิงนั้น แทบปรับตัวไม่ได้ นั่นเพราะพลังวิญญาณฟ้าดินที่นี่มันเบาบางจนแทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้หากยกไปเทียบกับภูมิภาคเบื้องบน
“ท่านพ่อ ที่นี่ไม่ดีเลย…ซือหลิงไม่ชอบ”
ต้วนซือหลิงทำหน้ามุ่ยกล่าวกับต้วนหลิงเทียน
“ซือหลิงเด็กดี…ไว้พวกเราเจอท่านปู่กับท่านย่าแล้วพวกเราพาทุกคนไปที่อื่นดีหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มถาม
“ดีๆ”
ต้วนซือหลิงพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง ครู่ต่อมาก็กล่าวออกเสียงใส “ท่านพ่อเรารีบไปหาท่านปู่ท่านย่ากันเถอะ…ที่นี่ไม่ดีเลย พวกเราค่อยพาท่านปู่กับท่านย่าไปอยู่ที่เดิมที่พวกเราอยู่ ทุกคนต้องมีความสุขแน่ๆถ้าได้อยู่ที่นั่น!”
“ได้ๆๆ…พ่อเชื่อฟังซือหลิงคนเก่ง”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารัวๆ
หลังมุ่งหน้าลงใต้ไปต่ออีกไม่ทันไร ต้วนหลิงเทียนก็พาทุกคนเหินข้ามทวีปเมฆาล่อง มุ่งหน้าไปยังมุมหนึ่งของทวีป
หลังเหินเข้าเขตปกครองของ 10 ราชวงศ์แล้ว ต้วนหลิงเทียนก็พาทุกคนบินลงต่ำ
ตลอดทาง พบซากศพแห้งกรังให้เห็นไปทุกที่
เมืองที่เคยเจริญรุ่งเรืองในความทรงจำตอนยังเยาว์ของต้วนหลิงเทียน ตอนนี้กลับกลายเป็นซากปรักหักพัง ราวกับพึ่งพบพานหายนะครั้งใหญ่
“ปีศาจ…ไอ้พวกปีศาจ!”
