ยอดฝีมือจากต้าเซี่ยมากมายเสวนาผ่านกระแสปราณ
“เดี๋ยวเราจะฆ่าหลู่ตง ปล้นทรัพยากรจากเขาเสีย!”
“ทาเช่นนี้ไม่ชั่วร ้ายไปหน่อยหรือ เราต้องหาเหตุผลในการลงมือ นะ”
“ต้าฉู่ส่งคนผู้นี้มา เหตุผลนี้พอหรือไม่?”
“พอ! เดี๋ยวปล้นเขาเลย!”
การฆ่าคนเฉย ๆ จะเกิดความรู ้สึกผิด แต่หากเป็ นผู้ที่ต้าฉู่ส่งมา ความรู ้สึกผิดก็มลายสิ้น
คนทั้งดีชั่วล้วนฆ่าได้เพราะความโลภ ความแตกต่างระหว่างทั้ง สองขึ้นกับว่าเหตุผลฟังขึ้นหรือไม่เท่านั้น
เห็นได้ชัดว่าฝั่งต้าเซี่ยคิดหาเหตุผลได้แล้ว
เจียงผิงอันไม่ได้สนผลเดิมพัน เขานั่งบนเก้าอี้ หลับตาฟื้นพลัง จิต
หลังจากนี้ เขาต้องเรียนเคล็ดวิชาพลังจิตให้จงได้ หากเรียน เคล็ดวิชาเช่นนี้มาแต่แรก เขาคงไม่อยู่ในสภาพสะบักสะบอมเช่นนี้
น่าเสียดายที่เขาไม่อาจสูบชีวิตหลู่ตงจนตายได้
“เหตุใดไม่มีอะไรเลยเล่า!”
หนึ่งเสียงอุทานขึ้น
ทุกสายตาจับจ้องศิลาตรงหน้าหลู่ตงเสมอมา รอให้เขาผ่าสมบัติ
ทว่าแม้จะผ่าศิลาเป็ นแปดชิ้น ก็ยังไม่อาจเห็นสิ่งใด
ผู้คนจากต้าเซี่ยซึ่งสิ้นหวังกันแล้วพลันปรากฏความหวัง
หากหลู่ตงผ่าไม่เจออะไรเลย เขาจะถูกลดสองแต้ม!
หากนับรวมสองแต้มก่อนหน้านี้ ก็จะถูกหักเหลือศูนย์!
ต่อให้เจียงผิงอันผ่าไม่เจอสมบัติ ลบสองแต้มไปก็ยังเหลือหนึ่ง แต้ม!
