ตอนที่ 2,234 : ศาสตราพันอาคมเซียนเกลื่อนพื้น!
หากเทียบเผ่าปีศาจดั้งเดิมกับเผ่าปีศาจมนุษย์แล้ว ผู้ฝึกมารในวังเซียนสัญจรที่มีสายเลือดมนุษย์บริสุทธิ์นั้น ไม่ได้อาศัยแค่การกลืนกินแก่นแท้ ปราณโลหิตและพลังชีวิตในการฝึกฝนอย่างเดียว
นอกเหนือจากการกลืนกินแก่นแท้ ปราณโลหิตและพลังชีวิตของผู้อื่นเพื่อบ่มเพาะพลังแล้ว พวกมันยังอาศัยการดูดซับพลังวิญญาณฟ้าดินเพื่อบ่มเพาะเช่นเดียวกับผู้ฝึกตนของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าอีกด้วย
ตอนนี้ด้วยความที่พรสวรรค์รากวิญญาณของหวงเหวินจิ้งได้เปลี่ยนเป็นสีม่วง เช่นนั้นนางจึงคิดกลับไปยังวังเซียนสัญจร เพื่อเพลิดเพลินกับรากวิญญาณสีม่วงของนาง!
“ไม่รู้ข้า…เมื่อไหร่จะได้เจอมันอีกครั้ง…”
ขณะที่เหินร่างจากไป หวงเหวินจิ้งอดกล่าวออกมาอย่างทอดถอนไม่ได้
ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของนางมีผู้คนมากมายนักที่หมายปองนาง หากทว่านี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่มีบุรุษผู้หนึ่งเดินเข้ามาในใจของนางอย่างเงียบงัน
หากไม่ใช่เพราะนางพยายามหักห้ามใจเอาไว้ เมื่อครู่เผลอๆนางได้ตามอีกฝ่ายไปแล้ว
“มัน…เหมือนจะเรียกว่าต้วนหลิงเทียน…”
หววงเหวินจิ้งพึมพำกับตัวเองเบาๆ
นางยังจดจำวาจาที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวได้ชัดเจน
“พวกมันล้วนเป็นข้าต้วนหลิงเทียนลงมือฆ่า เจ้าจะไปหาความกับคนอื่นทำอะไร…”
“ถ้ามีปัญญาก็เข้ามาจับข้าไปรับโทษที่วังเซียนสัญจรของเจ้าได้เลย…”
ในตอนนั้นวาจาดังกล่าวของต้วนหลิงเทียนทำให้นางมีโมโหไม่น้อย
