กระทั่งถึงจุดที่เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าได้ตีความปฐมเวทย์กลืนกินซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนไม่เหลืออะไรให้เขาเข้าใจอีกอยู่พักหนึ่ง จึงค่อยตระหนักว่าตัวเองแตกฉานเรียบร้อยแล้วค่อยหยุดลง
และทันทีที่เขาถอนสมาธิออกจากการตีความเวทย์พลัง เขาก็หลุดออกจากผลของถ้ำกาลเวลาทันที
ด้านพลังลี้ลับในถ้ำกาลเวลานั้น มันก็อันตรธานหายไปทันทีราวกับไม่เคยมีมาก่อน
สำหรับหวงเหวินจิ้งที่ยืนอยู่ไม่ไกลแล้ว ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนผ่านเวลาร้อยปีในหนึ่งห้วงคิดนั้น…เป็นอะไรแค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น
ดังนั้นนางจึงไม่อาจรู้เลยว่าต้วนหลิงเทียนได้รับเวลาจากถ้ำกาลเวลาไปเท่าไหร่
และแน่นอน
ว่าเหตุผลที่ต้วนหลิงเทียนถึงได้รับร้อยปีในห้วงคิดเดียวจากถ้ำกาลเวลา ทั้งหมดเป็นเพราะปฐมเวทย์กลืนกินมันไม่ใช่เวทย์พลังธรรมดา!
หากเขาใช้มันเพื่อตีความเวทย์พลังอื่นๆ เกรงว่าคงไม่มีทางที่จะประวิงเวลาได้เป็นร้อยปีแบบนี้
ปฐมเวทย์กลืนกินนั้นต่อให้มันไปปรากฏในระนาบเทวโลก ก็ยังเป็นเวทย์พลังระดับต้นๆ! ไม่ใช่อะไรที่จะนำเวทย์พลังของระนาบโลกียะไปเทียบได้เลย ยังแข็งแกร่งกว่าเซียนอมตะข้ามภพที่ต้วนหลิงเทียนมีไม่รู้ตั้งเท่าไหร่!!
ขนาดต้วนหลิงเทียนที่มีความสามารถในการแตกฉานเรื่องราวต่างๆจากผลของยอดใจกระบี่แล้ว ยังต้องใช้เวลาถึง 100 ปีจากจุดเดิมถึงจะบรรลุขั้นตอนไร้ตำหนิ…
จากจุดนี้ก็บ่งบอกให้รู้ชัด
