เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้น เมื่อนางหันไปมองตามเสียง ก็พบว่าอสูรกายร้ายที่ลอบจู่โจมเข้ามาจากด้านหลังเมื่อครู่ไม่ทันได้ลงมือซ้ำหลังจากพลาด มันก็ถูกพลังมหาศาลขุมหนึ่งจากร่างที่วูบมาดั่งภูตผีซัดจนกระเด็นปลิดปลิว!!
ไม่ทราบเพราะอะไร หากแต่มองไปยังร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยโลหิตที่พึ่งยื่นมือเข้าช่วย ใจของหวงเหวินจิ้งพลันสะท้านเต้นไปไม่เป็นจังหวะ
ราวกับปมหนึ่งในใจได้ถูกคลี่คลายออก…
เหล่าสตรีทั้งหลาย ยามที่ยังเป็นดรุณีน้อยนั้น พวกนางชมชอบฝันใฝ่ถึงเรื่องราวดั่งเทพนิยาย ว่าสักวันจะมีวีรบุรุษผู้กล้าดั่งเจ้าชายขี่ม้าขาวปรากฏตัวขึ้นมาช่วยเหลือพวกนางยามตกอยู่ในอันตราย…
หวงเหวินจิ้งเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
“มาหันหลังชนข้า! แล้วฆ่าตัวที่เหลือ!!”
เสียงสั่งการณ์แฝงความเร่งร้อนหนึ่ง ปลุกสติหวงเหวินจิ้งที่เผลอเหม่อไปให้กลับมาทันที พอมองไปต้นเสียงก็พบร่างต้วนหลิงเทียนในรูปร่างนักรบมังกรกำลังควบคุมกระบี่พันอาคมเซียนให้เหินไปทะลวงร่างอสูรกายที่กรูกันเข้ามานับสิบในคราเดียว กระทั่งคนยังบุกตะลุยเข้าไปตามกระบี่เหิน ใช้หมัดเท้าเปล่าเปลือยระเบิดร่างอสูรกายทั้งหลายอย่างดิบเถื่อน!
พริบตานี้กระทั่งหวงเหวินจิ้งเองก็ไม่ทันได้รู้ตัว
ใบหน้าเย็นชาของนางที่คล้ายจะมีน้ำแข็งฉาบเคลือบมานานปี น้ำแข็งที่ว่านั่นคล้ายเริ่มละลายลงแล้ว…