ตอนแรกยามหวงเหวินจิ้งมองไปยังแผ่นหลังต้วนหลิงเทียน ในแววตานางก็เผยความเย็นชาทั้งเกลียดชังต้วนหลิงเทียนอยู่ไม่น้อย
อย่างไรก็ตามผ่านไปสักพัก สายตาของนางก็ค่อยๆเปลี่ยนไป
แม้จะยังคงเย็นชาเหมือนเคย หากทว่าความเคียดแค้นค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นอยากรู้อยากเห็น
นางอยากรู้นัก
ชายหนุ่มที่ให้ความรู้สึกว่าไม่ได้มีอายุมากไปกว่านางเลย ไฉนถึงได้มีพลังฝีมืออันร้ายกาจขนาดนี้!?
ที่สำคัญไหวพริบปฏิภาณอีกฝ่ายเลิศล้ำถึงขั้นไหนกันแน่ ถึงได้ค้นพบช่องว่างกระบวนท่านางได้ในเวลาอันสั้น!
มีอมตะวาจาหนึ่งกล่าวเอาไว้…
ยามใดที่อิสตรีบังเกิดความสงสัยใคร่รู้ในตัวบุรุษ นั่นนับเป็นก้าวแรกในการมีใจให้ของพวกนาง
แม้ไม่ทราบว่าอมตะวาจานี้จะใช้ได้ทุกกรณีหรือไม่ เพราะนางไม่ใช่สตรีธรรมดา แต่เป็นโฉมงามอันดับ 1 แห่งเผ่าปีศาจมนุษย์ หวงเหวินจิ้ง!
“81 ทาง? มากขนาดนี้เชียว…”
หลังเดินมาจนเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ ต้วนหลิงเทียนก็นึกว่าอาจจะเดินมาสุดทางแล้ว แต่เขาในที่สุดว่าเขาคิดตื้นเกินไป
สิ่งที่เขาคิดว่าสุดทางกลับเป็นโถงถ้ำกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง ที่สำคัญเบื้องหน้ากลับปรากฏช่องทางเดินมืดดำทั้งสิ้น 81 ทาง…
และที่ไฉนต้วนหลิงเทียนสามารถบอกได้ว่ามีทั้งสิ้น 81 ทาง เพราะช่องทางเหล่านี้ ตั้งเรียงรายเป็นระเบียบมาก มันจัดแบ่งเป็น กลุ่มละ 9 ทาง ทั้งสิ้น 9กลุ่ม
“ทางไหนดีล่ะทีนี้…”
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะอื้ออึง
