‘วังเซียนสัญจรยังเป็นขุมพลังสุดท้ายที่มาถึงดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า…กระทั่งพวกเผ่าพันธุ์ปีศาจมนุษย์แทบทั้งหมดยังรู้แกวดี ว่าไฉนพวกมันจงใจรั้งท้าย…ทั้งหมดเพื่อไม่ให้เกิดความลำบากใจยามต้องเข่นฆ่ามนุษย์ด้วยกันเอง’
หากจะกล่าวว่าในบรรดาเผ่าพันธุ์ปีศาจทั้งมวล มีกลุ่มไหนที่ต้วนหลิงเทียนไม่รังเกียจ ก็เห็นทีจะเป็นคนของวังเซียนสัญจรนี้เอง…
เพียงเพราะพวกมันไม่มีส่วนร่วมในการฆ่าฟันมนุษย์ด้วยกัน!
นอกจากนี้ทุกคนในขุมพลังนี้ล้วนแล้วแต่เป็นมนุษย์สายเลือดบริสุทธิ์ทั้งสิ้น พวกมันไม่มีอะไรแตกต่างจากเขา จะต่างกันก็ตรงที่พวกมันเลือกบ่มเพาะพลังด้วยวิถีมารเท่านั้น ซึ่งนี่ก็เป็นหนึ่งในเต๋าแห่งการบ่มเพาะทั้งมวล หากไม่บ่มเพาะด้วยกลวิธีชั่วช้าสามานย์ พวกมันก็ไม่ถือว่ามีความผิดอะไรในสายตาเขา
“ถูกแล้วน้องชาย ข้ามาจากวังเซียนสัญจร…ข้าเรียกว่า หวงฉี่หลิง แล้วน้องชายเล่ามีนามสูงส่งว่าอะไรหรือ?”
ชายหนุ่มในชุดหรูหราราวคุณชายนายน้อยกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม
“ต้วนหลิงเทียน”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบเสียงห้วน ไม่ได้มีความคิดจะปกปิดชื่อแซ่แต่อย่างไร
“ต้วนหลิงเทียนเหรอ…เอ ชื่อน้องชายคุ้นหูข้ายิ่ง…ได้ยินจากที่ไหนแล้วนะ…”
หวงฉี่หลิงผงะไปเล็กน้อยหลังได้ยินชื่อต้วนหลิงเทียน
