ในขอบเขตแปรเทวะ อายุขัยบรรลุสองพันปี ส าเร็จอย่างน้อย หนึ่งกฎเกณฑ์ และความเข้าใจในกฎเกณฑ์เหนือชั้นเกินขอบเขต วิญญาณแรกก าเนิด ความคิดส่งอิทธิพลต่อกฎเกณฑ์รอบข้างได้
“ฮ่า ๆ” จูเหลียนหัวเราะร่า
“คิดไม่ถึงล่ะสิ บิดาข้าบรรลุขอบเขตแปรเทวะแล้ว!”
“วันนี้เราจะทาลายเมืองจินซิงของพวกเจ้าเสีย!”
จินเทาตะโกนสั่งจินหลินบุตรตน “รีบหนีไป! เจ้าเท่านั้นที่ล้าง แค้นให้เราได้!”
“คิดจะหนี? วันนี้พวกเจ้าจะตายกันหมดแน่!”
บิดาของจูเหลียนยกมือขึ้น แล้วฝ่ ามือมโหฬารปกคลุมพื้นที่ หลายสิบลี้ก็ก่อขึ้นกลางเวหา ปิดนภาบังตะวันเช่นหัตถ์เทวะ
จินเทาสีหน้าเปลี่ยนอย่างมหันต์
อานาจเช่นนี้มิใช่สิ่งที่พวกเขาประชันได้เลย
หลังความกลัวผ่านพ้น อารมณ์ของจินหลินก็สงบลง ในเมื่อ สุดท้ายก็ต้องตายอยู่ดี เขาก็สบถด่าอย่างไม่คิดปิดบัง
“เจ้าพวกชาติหมารอก่อนเถอะ ไม่ช ้าก็เร็ว สหายข้าเจียงผิงอัน จะฆ่าล้างขยะเช่นพวกเจ้าสิ้น!”
จูเหลียนกล่าวอย่างเหยียดหยาม “ไอ้โง่ ไม่ว่าเจียงผิงอันจะ แข็งแกร่งเพียงไร เขาก็แค่ขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิด บิดาข้าตบ ทีเดียว… ก็ตายแล้ว”
“ไสหัวไป!”
ทันใดนั้น หนึ่งเสียงตวาดของสตรีผู้หนึ่งก็เลื่อนลั่นกลางนภา
หัตถ์ใหญ่ปรกนภาพลันสลายสิ้น
“ผู้ใด!”
บิดาของจูเหลียนสีหน้าเปลี่ยน สัมผัสได้ถึงปราณยอดฝี มือ ขอบเขตแปรเทวะ
หนึ่งลาแสงวูบไหว สองบุคคลปรากฏเหนือกาแพงเมือง
