“หากข้าเดาไม่ผิด…ตอนนี้ผู้พิทักษ์หลิงเทียนกับธิดาเทพ สมควรย้อนกลับไปยังภูมิภาคเบื้องล่างแล้ว”
ถังซวนกล่าวต่อออกมาเสียงหนัก
และสาเหตุที่มันคิดแบบนี้ เพราะมีความเป็นไปได้แค่ทางเดียวเท่านั้น
รอยแยกมิติที่เปิดขึ้นภายในม่านพลังสีแดงเลือดนั่น เห็นได้ชัดว่าถูกกระบี่พลังสีแดงเลือดเล่มหนึ่งฉีกเปิดออก แน่นอนว่าไม่ใช่อะไรที่เหมือนกันกับระนาบเทียมที่เหลือทิ้งไว้ด้วยยอดคนครึ่งก้าวเซียนอมตะ
หากเป็นระนาบเทียมที่เหลือไว้ด้วยฝีมือยอดคนครึ่งก้าวเซียนอมตะจริง ไฉนมันจะไม่รู้ว่ามีอยู่?
เพราะสุดท้ายแล้วที่นี่ก็คือสถานที่บ่มเพาะของมัน!
เช่นนั้นมันจึงคาดเดาไปว่า
ต้วนหลิงเทียน ธิดาเทพ ก่านหรูเยี่ยนรวมถึงลูกสาวของต้วนหลิงเทียนกับธิดาเทพ ไม่พ้นต้องข้ามรอยแยกมิตินั่นกลับไปยังภูมิภาคเบื้องล่างแล้วแน่นอน
“ภูมิภาคเบื้องล่าง?”
ได้ยินคำของถังซวน ผู้พิทักษ์ทั้ง 4 ได้แต่งุนงงสงสัยอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกันนั้น
ภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า
ด้านนอกหมู่บ้านร้าง ต้วนหลิงเทียนที่คุกเข่าอยู่ ในที่สุดก็ลุกขึ้นมา
ขณะที่ลุกขึ้น ต้วนหลิงเทียนยังประคองเค่อเอ๋อที่คุกเข่าอยู่ข้างๆให้ลุกขึ้นมาด้วย
“ผู้เฒ่าหั่ว…”
ต้วนหลิงเทียนที่กุมมือเค่อเอ๋อไว้ หันไปมองฟ้าเวิ้งว้าง กล่าวพึมพำเบาๆ “ขอท่านอย่าได้กังวล หนึ่งชีวิตของข้าต้วนหลิงเทียนที่ท่านสละตัวช่วยเหลือมา…ข้าจะทะนุถนอมหวงแหนมันให้มากที่สุด!”
