“ลงมือส่งๆง่ายดายปานกระดิกนิ้ว แต่กลับสร้างม่านพลังอันเข้มแข็งได้ถึงระดับนี้…ตัวตนระดับนี้ต่อให้เป็นบนระนาบเทวโลกก็สมควรไม่ใช่ตัวตนธรรมดา!”
ทันทีที่คิดถึงเรื่องนี้ลมหายใจของถังซวนก็เปลี่ยนเป็นถี่รัว จากนั้นพักหนึ่งมันก็ค่อยๆกวาดตามองไปรอบๆอย่างระแวดระวัง
อย่างไรก็ตาม มันมองหาเท่าไหร่ ก็ไม่พบเจอสิ่งใด
ณ ภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า
ด้านนอกหมู่บ้านร้างแห้งหนึ่ง…
คว่าก!
พร้อมๆกันกับที่บังเกิดเสียงบางสิ่งฉีกขาด รอยแยกหนึ่งก็อุบัติขึ้นท่ามกลางความว่างเปล่า แถมรอยแยกนี้ยังฉีกขยายกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มีความยาวราว 10 หมี่ค่อยหยุดลง!
หลังจากที่มันหยุดขยายตัวแล้ว มันก็เริ่มหดลงอย่างรวดเร็ว
เรียกว่าดั่งสปริงคืนตัวก็ไม่ปาน หลังจากยืดออกแล้วก็หดตัวคืนกลับเร็วไว!
และในระหว่างที่รอยแยกดังกล่าวเริ่มหดตัวรง ก็ปรากฏร่าง 4 ร่างถูกดีดออกมา เป็นชายหนุ่มในชุดสีม่วงกับสตรีที่มีใบหน้าเหมือนกัน 2 คน ทว่าความรู้สึกที่ให้กลับต่างกันอย่างสิ้นเชิง
และในอ้อมแขนของสตรีหนึ่งในนั้น ก็ได้อุ้มเด็กหญิงตัวน้อยเอาไว้อีกคนหนึ่ง
“ผู้เฒ่าหั่ว!!”
หลังปรากฏตัวออกมาจากรอยแยก ชายหนุ่มในชุดสีม่วงก็หน้าเปลี่ยนสีไปไม่น้อย ยังร่ำร้องออกมาด้วยความเศร้าโศก!
อยู่ๆชายหนุ่มก็ร่ำร้องออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าโศกขนาดนี้ ทำให้สตรีทั้ง 2 ประหลาดใจนัก ทั้งคู่หันไปมองชายหนุ่มชุดม่วงทันที
