“ข้าไม่อาจกล่าวว่าวางเหยื่อล่อเจ้าได้เต็มปาก…”
ถังซวนเริ่มกล่าวต่อออกมาเสียงเย็น “เพราะข้าเองก็ยังไม่แน่ใจว่าเจ้าจะใช่บุรุษที่ธิดาเทพพบเจอในภูมิภาคเบื้องล่างหรือไม่ ข้าเพียงอยากทดสอบเจ้าดูเท่านั้น…หากไม่ใช่เจ้าทุกคนย่อมมีความสุขไม่มีใครต้องตายจริง แต่แน่นอนว่าหากเป็นเจ้าจริงๆ ต่อให้เจ้าจะเป็นผู้พิทักษ์ลัทธิบูชาไฟ ข้าก็ไม่อาจอภัยให้เจ้าได้!!”
เสียงกล่าวของถังซวนนั้น เต็มไปด้วยความดุร้ายยืนกราน ราวกับไม่มีที่ว่างให้เจรจา!
และต้วนหลิงเทียนก็คือ บุรุษ ที่พวกมันตามหาในภูมิภาคเบื้องล่าง! คนบาปที่พรากความบริสุทธิ์ของธิดาเทพ!!
“ท่านจ้าวลัทธิ…”
ตอนนี้เองก่านหรูเยี่ยนจ้องไปทางถังซวนด้วยสีหน้าจริงจังกล่าวออกเสียงหนักว่า “ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนอย่างไรก็เป็นผู้พิทักษ์ของลัทธิบูชาไฟเรา แถมยังกล่าวได้ว่าเป็นสามีของธิดาเทพไปแล้ว…ในเมื่อข้าวสารเป็นข้าวสุกยากแก้ไขอันใด มิใช่ว่าพวกเราสมควรส่งเสริม ทั้งมอบสิทธิพิเศษงดเว้นกฏบางอย่างหรือไร?”
“เพราะแต่ก่อนผู้พิทักษ์ของลัทธิบูชาไฟเรา มิใช่ว่าหากทำผิดอะไร พวกเราก็สามารถเพิกเฉยต่อบทลงโทษได้ไม่ใช่หรือ?”
“หากท่านเลือกจะกระทำตามกฏลัทธิบูชาไฟแล้วฆ่าคน…ไม่ใช่ว่าการตายของผู้พิทักษ์หลิงเทียนจักเป็นการสูญเสียอันใหญ่หลวงของลัทธิบูชาไฟเราหรือ? ท่านทำเช่นนั้นก็มีแต่เรื่องร้ายทั้งสิ้นไม่ได้มีประโยชน์อันใด! แล้วท่านจะลงโทษผู้พิทักษ์หลิงเทียนทำอะไร?”
