“กระทั่งเพื่อผู้พิทักษ์หลิงเทียนแล้วท่านจ้าวมิลังเลที่จะสู้แตกหักกับอาวุโสสูงสุดลัทธิอารามทมิฬ…”
“เจ้าลองคิดเอาเองเถอะ…หากวันนี้เจ้าช่วยลัทธิอารามทมิฬทำร้ายหรือจับตัวผู้พิทักษ์หลิงเทียนของเรา นั่นเท่ากับเจ้าเพาะสร้างความแค้นกับท่านจ้าวลัทธิของเรา!”
“เรื่องที่ท่านจ้าวลัทธิของเราจะบันดาลโทสะสังหารเจ้าก็มิใช่เรื่องยาก!”
ไม้อ่อนไม่ได้ก็ใช้ไม้แข็ง!
ทีท่าของสื่อเฟิงกลายเป็นแข็งกร้าวไม่คิดอ่อนข้ออีกต่อไป
สีหน้าเหาฉ่วงยังมืดลงทันใดเมื่อได้ยินวาจาข่มขู่ของสื่อเฟิง
“ไม่ผิด!”
เหลิ่งอิงยังสมทบมาติดๆ “เหาฉ่วงเจ้าต้องคิดให้ดี…ย้อนกลับไปตอนที่ท่านจ้าวลัทธิของเรายังมีพลังฝึกปรือทัดเทียมกับเจ้า ตัวเจ้าก็ปราชัยท่านจ้าวลัทธิมาแล้ว”
“ตอนนี้เมื่อพลังฝึกปรือท่านจ้าวลัทธิของเราทะลวงถึงเซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยน ย่อมหมายความว่าคิดฆ่าเจ้าก็ง่ายดายไม่ต่างใดจากตัดหญ้าฆ่าไก่!”
“เว้นเสียแต่เจ้าจะไปหาที่ซ่อนตัวให้ดี…หาไม่แล้วหากท่านจ้าวลัทธิหาตัวเจ้าเจอเมื่อใด เกรงว่าคงเหลือทางตายสถานเดียว!”
วาจาเหลิ่งอิงแม้ฟังแล้วเสมือนกล่าวชี้แนะเหาฉ่วง แต่ฟังให้ดีจะพบว่าไม่ขาดความคุกคามขู่ข่มแม้แต่น้อย!
“หึ!”
