‘กลิ่นอายพลังจากจิตวิญญาณสถิตย์ประทับหมื่นพุทธสยบมารนั่นช่างคล้ายคลึงกับกกลิ่นอายพลังของชายชุดแดงเลือดนกผู้นี้นัก…หากแต่หากจะให้เทียบกับกลิ่นอายของชายชุดแดงเลือดนกผู้นี้ ยังอ่อนด้อยกว่าหลายส่วน!’
‘บอกให้รู้ว่าแม้ชายชุดแดงเลือดนกผู้นี้จะเป็นจิตวิญญาณสถิตย์เทวะสมบัติเหมือนกัน แต่มันเป็นสมบัติเทวะที่เหนือกว่าสมบัติเทวะของพระยูไล ซึ่งเป็นสมบัติเทวะเพียงชิ้นเดียวในอวี้หวงเทียนมากมายนัก! น่ากลัวว่ายังอาจจะทรงพลังกว่ากันหลายขุม!!’
นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาผ็เฒ่าหั่วก็ยิ่งบังเกิดความหวาดกลัวนัก
ต้องทราบด้วยว่าครั้งนั้น ยามเผชิญหน้ากับจิตวิญญาณสถิตย์ประทับหมื่นพุทธองค์สยบมาร ผู้เฒ่าหั่วที่ยังอยู่ในครั้งรุ่งโรจน์และพึ่งถูกจับขังในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติได้ไม่นานยังไม่อาจเทียบได้เลย…
ทว่าชายชุดแดงเลือดนกผู้นี้ กลับทรงพลังเหนือล้ำยิ่งกว่าจิตวิญญาณสถิตย์ประทับหมื่นพุทธสยบมาร!
“ใต้เท้า…มิทราบ…ท่านเรียกหาว่าอะไร?”
ลมหายใจที่ถี่รัวของผู้เฒ่าหั่วค่อยๆสงบลง หลังจากนั้นก็มองถามชายหนุ่มนุชดแดงเลือดนกอย่างกล้ากลัวๆ
เหตุผลที่ไฉนผู้เฒ่าหั่วกล่าวถามออกมาเช่นนี้นั้น เพราะตัวตนอย่างจิตวิญญาณสถิตย์เทวะสมบัติ ไม่เพียงแต่จะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง ยังมีนามเป็นของตัวเองด้วย
