วาจานี้แม้จะกล่าวออกด้วยถ้อยคำฟังดูธรรมดา แต่กลับเปี่ยมล้นไปด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดไม่อนุญาตให้ปฏิเสธ!
ฉากเรื่องราวกลายเป็นเงียบงัน กระทั่งทุกคนยังถึงกับลืมหายใจไปครู่หนึ่ง!
“จ้าวลัทธิ…”
ต้วนหลิงเทียนเองก็อดงุนงงกับวาจานี้ของถังซวนไม่ได้ ขณะเดียวกกันก็มองจ้องไปยังถังซวนด้วยสายตาไม่เข้าใจ กระทั่งแววตายังฉายความสับสนไม่น้อย
เพราะสุดท้ายแล้ว ก็เป็นเรื่องยากมากที่จะทำให้ถังซวนมีทีท่าแบบนี้กับเขา
แม้จะเป็นคนไร้หัวใจ เกรงว่ายังอดไม่ได้ที่จะหวั่นไหวไปกับทีท่าของถังซวน นับประสาอะไรกับต้วนหลิงเทียน!
เป็นธรรมดาว่าทั้งหมดเพราะต้วนหลิงเทียนไม่รู้ความคิดในหัวถังซวน หาไม่แล้วเขาคงไม่หวั่นไหวอะไร แต่คงเป็นกังวลถึงที่สุด…!
เพราะสุดท้ายแล้วนี่หมายความว่าถังซวนได้เริ่มสงสัยระแคะระคายขึ้นมาแล้ว ว่าเขาอาจเป็นบุรุษที่ธิดาเทพพบเจอในภูมิภาคด้านล่าง!
“ถังซวน!”
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง หล่างเชียนจินที่ฟื้นตัวก่อนใครก็คำรามออกมาเสียงเหี้ยม!
เสียงของมันดั่งฟ้าร้องก็ไม่ปาน ยังมีอานุภาพพลังเกรี้ยวกราดพาลให้เมฆกลางฟ้าเริ่มสะท้านสะเทือน! พากันกระจัดกระจายหายไปทันที!!
เสียงคำรามนี้ยังแฝงเร้นไปด้วยพลังเซียนต้นกำเนิดอันแข็งแกร่ง ทำให้มันแพร่ดังไปถึงลัทธบูชาไฟ! ยังสร้างผลกระทบไม่น้อย!!
และสถานที่แรกที่ต้องพบพานกับผลกระทบดังกล่าวก็คือ แท่นบูชาพยัคฆ์ขาวที่อยู่ใกล้ที่สุด!
“ถังซวน!!”
“ถังซวน!!”
…
