และเสียงนี้ก็เป็นเสียงเดียวกันกับที่ดังก้องไปทั่วทั้งลัทธิบูชาไฟก่อนหน้า บอกให้รู้ว่าผู้กล่าวย่อมเป็นคนๆเดียวกันแน่นอน!
น่าแปลกใจตรงที่เสียงกล่าวครั้งนี้ เป็นการส่งผ่านพลังมา และผู้ที่ส่งเสียงมาถึงเขาโดยตรงก็คือ หล่างเชียนจิน อาวุโสสูงสุดของลัทธิอารามทมิฬ
“หล่างเชียนจิน?”
ต้วนหลิงเทียนที่กำลังเหินร่างอยู่ ส่งเสียงผ่านพลังย้อนถาม
“ฮึ่ม!”
และแทบจะพร้อมกันกับที่ต้วนหลิงเทียนย้อนถาม เสียงแค่นเย็นหนึ่งของหล่างเชียนจินพลันดังก้องในหูต้วนหลิงเทียนปานฟ้าร้อง
“ต้วนหลิงเทียน เจ้ามันกล้าหาญชาญชัยนัก! ถึงกับกล้าฆ่าจ้าวราชสีห์ขนทองของลัทธิอารามทมิฬข้า!!”
สิ้นเสียงแค่นสบถก็เป็นวาจาดุร้ายเยียบเย็น ปานจะขู่ขวัญต้วนหลิงเทียนให้หวาดกลัว
อยางไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนมีหรือจะหวาดกลัวกับการขู่ขวัญแบบนี้ของมัน?
“ไม่ว่าจะกล้าหาญชาญชัยเพียงไหน ก็สู้คนของลัทธิอารามทมิฬไม่ได้หรอก ที่ถึงกับไสหัวลงจากภูมิภาคเบื้องบนไปแย่งชิงสิ่งของจากรุ่นเยาว์ในภูมิภาคเบื้องล่าง…จริงสิว่าแต่นี่เจ้าชราจนยางอายแห้งหมดแล้วหรือไง ถึงกล้าไปประกาศบอกผู้คนว่าแย่งชิงยอดศาสตราเซียน 2 ชิ้นไปจากข้าไปแล้ว?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบกลับไปอย่างไม่ยอมลงง่ายๆ ในวาจาทั้งน้ำเสียงยังแฝงการประชดเสียดสีไม่น้อย
เขายังจดจำได้ดี
