‘ถ้างั้นชายชราชุดดำลายปักกะโหลกแดงข้างๆ จ้าวพยัคฆ์ขาวคนนี้…ไม่พ้นเป็นจ้าวลัทธิอารามทมิฬ สุดยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยนสินะ’
สุดท้ายความสนใจของต้วนหลิงเทียนก็ไปตกยังร่างชายชราชุดดำ ที่สมควรเป็นจ้าวอาราม
ไม่ใช่ว่าเขาคิดดูถูกมันแต่อย่างไร
แต่ต่อหน้าอาวุโสสูงสุด และมหาธรรมราชาที่โดดเด่นทั้ง 2 คนนั้น ตัวตนของมันกลายเป็นจืดจางลงไปหลายส่วน แลดูไม่โดดเด่นอะไรเลย เพราะพลังฝีมือของมันต่างจาก 3 คนนี้มากเกินไป
“อาวุโสหล่าง…”
เผชิญหน้ากับวาจาดุร้ายของอาวุโสสูงสุดลัทธิอารามทมิฬหล่างเชียนจิน จ้าวลัทธิบูชาไฟ ถังซวน พลันมองกล่าวออกมาเสียงเย็น “ในเมื่อท่านกล่าวออกมาตรงๆ เช่นนั้นข้าก็จะไม่อ้อมค้อมเช่นกัน…เรื่องให้ข้าส่งตัวผู้พิทักษ์หลิงเทียนออกไปให้ท่าน…เป็นไปไม่ได้!!”
เป็นไปไม่ได้!!
ท้ายประโยคของถังซวนนั้น น้ำเสียงยังแข็งกร้าวไม่เว้นช่องให้โตแย้ง!
ให้มันส่งตัวต้วนหลิงเทียนออกไป?
ไม่มีวัน!!
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนถือครองยอดศาสตราเซียนอย่างตราผนึกมาร ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งยวดสำหรับลัทธิบูชาไฟ ยามเผ่าพันธุ์ปีศาจยกทัพบุกขึ้นมาในภูมิภาคเบื้องบนเลย…
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนยังมีอีก ฐานะ หนึ่งที่สำคัญกับลัทธิบูชาไฟอย่างหามหาศาล ผู้พิทักษ์! ไม่เพียงแต่เรื่องส่งตัวต้วนหลิงเทียนออกไปจะเป็นไปไม่ได้ มันยังไม่กล้าที่จะทำแบบนั้น!!
