อย่างน้อยเหลิ่งอิงก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไรกับทีท่าดังกล่าวของทุกคน
ในเรื่องนี้ตัวมันยังกล่าวได้ว่าไม่เพียงเข้าใจ แต่ยังรู้ดีกว่าใครด้วยซ้ำ!
“ศิษย์พี่หลิวอวิ๋น ศิษย์พี่หลิวมู่…ไม่เจอกันนานแล้ว พวกท่านสบายดีนะ”
เมื่อถึงคราวเหล่าศิษย์ทั้งหลายร่วมแสดงความเคารพและแสดงความยินดี สายตาต้วนหลิงเทียนก็เบนไปตกยังร่าง 2 ร่างท่ามกลางบรรดาเหล่าศิษย์มากมาย ค่อยส่งเสียงผ่านพลังไปทักทั้งคู่
หลิวอวิ๋น หลิวมู่!
ทั้ง 2 คนถือได้ว่าเป็น ‘สหาย’ ที่ต้วนหลิงเทียนมีน้อยคนนักในลัทธิบูชาไฟ
เมื่อหลิวอวิ๋นกับหลิวมู่ได้ยินเสียงของต้วนหลิงเทียน พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น กระทั่งตื่นเต้นมากถึงขั้นพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะเลยทีเดียว! ต่างมองสบตาต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าปิติยินดีถึงที่สุด!!
ศิษย์น้องหลิงเทียนในวันวาน…ยังไม่ลืมพวกมัน!
“เอาไว้เดี๋ยวเสร็จเรื่องนี้แล้ว พวกเราค่อยไปดื่มด้วยกัน…ท่านเตรียมสุราไว้ได้เลย”
ต้วนหลิงเทียนส่งเสียงผ่านพลังกล่าวสืบต่อ และนั่นทำให้หลิวอวิ๋นกับหลิวมู่ยินดีถึงที่สุด เร่งพยักหน้างึกๆราวลูกเจี๊ยบจิกข้าวเปลือก
ตอนนี้ในเมื่อเรื่องราวของพ่อลูกสกุลต่งถูกเขาสะสางเรียบร้อย กอปรด้วยสถานะของเขาในลัทธิบูชาไฟตอนนี้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะมีใครปองร้ายตระกูลหลิวเพราะคิดเล่นงานเขาอีกต่อไป
เช่นนั้นเขาก็ไม่ต้องเล่นละครแสดงว่าแตกหักอะไรกับสหายอีก
