“มิผิด กระทั่งให้ย้อนกลับไปในยุคสมัยของท่านบรรพชนเซียนกระบี่ลือนามผู้นั้น ก็ดูเหมือนจะประสบความสำเร็จด้อยกว่าต้วนหลิงเทียน…”
“ลัทธิบูชาไฟคราวนี้นับว่าพบพานกับสมบัติล้ำค่าเข้าแล้วจริงๆ”
…
วาจาทำนองดังกล่าวดังไปทั่วภูมิภาคเบื้องบน
“เจ้าต้วนหลิงเทียนนั่น มันย้อนกลับไปลัทธิบูชาไฟแล้วแบบนี้…พวกเราลัทธิอารามทมิฬก็ไม่อาจปล่อยวางเรื่องราวที่มันฆ่าเซี่ยคังฉวินไปได้ง่ายๆ!!”
“ใช่! หากลัทธิอารามทมิฬเราไม่เคลื่อนไหวเพื่อตอบสนองใดกับการลงมือครั้งนี้ของมัน ผู้คนทั้งแดนดินจะมองว่าพวกเราลัทธิอารามทมิฬกลัวลัทธิบูชาไฟ!!”
“พวกเราต้องไปเรียกร้องความเป็นธรรมให้จ้าวราชสีห์ขนทอง!!”
…
ลัทธิอารามทมิฬเองก็อยู่ไม่สุขแล้วเช่นกัน!
ถึงแม้พวกมันจะยืนยันได้แต่แรกว่าจ้าวราชสีห์ขนทอง 1 ใน 4 มหาธรรมราชาตกตายด้วยน้ำมือต้วนหลิงเทียนจริง แต่ตอนนั้นพวกมันไม่รู้ว่าต้วนหลิงเทียนอยู่แห่งหนตำบลใด พวกมันจึงไร้หนทางระบายแค้น!
ตอนนี้พอพวกมันได้รู้ว่าต้วนหลิงเทียนคนนั้น ย้อนกลับไปยังลัทธิบูชาไฟ กระทั่งนั่งตำแหน่งผู้พิทักษ์อย่างเป็นทางการ…
เหล่าตัวตนระดับสูงของลัทธิอารามทมิฬก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที!!
