“หงเอ๋อ…ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปข้าขอให้เจ้าลืมเลือนเรื่องราวบาดหมางระหว่างมันกับเจ้าเสีย…หาไม่แล้วเจ้าก็มีแต่รังจะสร้างปัญหาให้ตัวเองเท่านั้น”
หลูเถี่ยกล่าวเตือนศิษย์ด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว เพราะแม้จะเป็นตัวมันเอง จ้าวแท่นบูชามังกรคราม บัดนี้หากเจอต้วนหลิงเทียนก็ยังต้องก้มหัวลง…!
ล้อกันเล่นหรือไร!
ต้วนหลิงเทียนอาศัยเพียงพลิกฝ่ามืออย่างไร้เรื่องราวก็จัดการจ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวจนไร้หนทางสู้!แล้วมันที่มีพลังฝีมือทัดเทียมกับจ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวจะเอาอะไรไปสู้!?
ด้วยพรสวรรค์อันน่ากลัวของต้วนหลิงเทียน ตอนนี้ยังร้ายกาจกว่ามันขนาดนี้ แล้วต่อไปในภายภาคหน้าจะยิ่งร้ายกาจกว่ามันขนาดไหน!?
นอกจากนี้การกระทำของต้วนหลิงเทียนที่เขตหวงห้ามของหอคุมกฏยังบอกเรื่องราวประการหนึ่งต่อทุกคนชัดเจน…ต้วนหลิงเทียนไม่ใช่คนใจอ่อน! หากมันกับปู้หงยังตอแยหาเรื่องต้วนหลิงเทียนไม่เลิก 9ใน 10 ไม่พ้นพวกมันต้องพบชะตากรรมอนาถเหมือนพ่อลูกสกุลต่งแน่!!
“ข้าทราบดีท่านอาจารย์…”
ปู้หงก้มหน้ารับคำ แต่หากสังเกตให้ชัด จะพบว่า…
ในแววตาของมันคล้ายยังเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจถึงขีดสุด ยังเต็มไปด้วยความคับแค้นนัก มันไหนเลยจะยินยอมให้ทุกสิ่งอย่างกลายเป็นเพียงความทรงจำ…ที่จำต้องลบเลือน
และแล้ววันเวลาก็ผ่านเลยไปจนครบ 3 วัน…