เมื่อเห็นว่าเจียงฉินหาเรื่องบ่ายเบี่ยงกันต่อหน้าต่อตา ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงเย็นด้วยความไม่พอใจ ทำให้เจียงฉินบังเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาอีกครั้ง ยังคิดจะรีบกล่าวอธิบายให้ต้วนหลิงเทียนฟังด้วยการส่งเสียงผ่านพลังทันที
อย่างไรก็ตามไม่ทันที่เจียงฉินจะได้ส่งเสียงอะไร มันก็พบว่าร่างต้วนหลิงเทียนวูบหายไปจากสายตามันเสียแล้ว
ไปปรากฏตัวอีกที ก็อยู่เบื้องหน้ารองจ้าวหอคุมกฏที่ตะโกนเตือนเมื่อครู่
“ในเมื่อเจ้าไม่ให้มันพูด…เช่นนั้นก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว!”
ต้วนหลิงเทียนมองรองจ้าวหอคุมกฏเบื้องหน้าด้วยสายตาเฉยชา เสียงกล่าวยังเยียบเย็นจับใจ
ขณะเดียวกันจิตสังหารอำมหิตอันน่าสะพรึงกลัวขุมหนึ่งก็เอ่อล้นออกจากร่าง แผ่ไปปกคลุมครอบร่างรองจ้าวหอผู้นั้นทันที
รองจ้าวหอคุมกฏที่เหลือไม่คิดไม่ฝันเลยว่าการตะโกนกล่าวเตือนเจียงฉินเมื่อครู่ จะทำให้มันประสบเภทภัยเหนือคาดคิดแบบนี้!
เมื่อสบสายตาเย็นชาราวไม่เห็นมันเป็นตัวอะไร ทั้งน้ำเสียงเยียบเย็นกับจิตสังหารที่แผ่ออกจากร่างต้วนหลิงเทียน มันก็หวาดกลัวจนตัวสั่น ยิ่งนึกถึงเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนลงมือฆ่าคนอย่างไรก่อนหน้า ความกล้าสุดท้ายในใจก็ไม่มีเหลือ…
จากนั้นมันก็ได้แต่ยอมกล่าวทุกอย่างออกมาแต่โดยดี
“ธิดาเทพที่ว่า…ก็เป็นธิดาเทพคนเดียวกันกับที่ถูกขังในหอคุมกฏเมื่อหลายปีก่อน”