ทันใดนั้นเสียงกู่ร้องของกระบี่พลันดังออกเบาๆ แสงกระบี่ยังเรืองสว่างขึ้นมา ไอพลังคมกล้าขุมหนึ่งแผ่พุ่งออกมาฉาบคลุมไปทั่วใบกระบี่ มองแล้วให้ความรู้สึกน่าเกรงขามนัก!
“ต้วนหลิงเทียน! รับแส้ข้าดู!!”
ผู้พิทักษ์หงอวิ๋นตะโกนออกมาอย่างดุร้าย ก่อนที่จะม้วนตัวรอบหนึ่งค่อยตวัดแส้ฟาดใส่ต้วนหลิงเทียนอย่างดุดัน! แส้ยาวในมือคล้ายมีชีวิต ม้วนฉกเข้ามาดั่งอสรพิษสีเลือด!!
ตอนนี้ผู้พิทักษ์หงอวิ๋นเห็นต้วนหลิงเทียนเป็นศัตรูอันน่ากลัวในชีวิต ไม่กล้าประมาทต้วนหลิงเทียนอีกต่อไป ในสายตาของนางต้วนหลิงเทียนไม่ใช่ศิษย์ที่แท้จริงอีกต่อไป!
เช่นนั้นนางจึงไม่ออมรั้งยั้งมือแม้แต่น้อย กระบวนท่านี้ทุ่มออกด้วยพลังทั้งหมด ราวกับหากสยบต้วนหลิงเทียนไม่ได้ ไม่คิดเลิกรา!!
ซู่มมม!!
ร่างผู้พิทักษ์หงอวิ๋นที่ม้วนตัวฟาดแส้ ลงมือด้วยพลังทั้งหมด! แส้โจนทะยานเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนปานดาวตกสีชาด มวลพลังส่องสว่างดุร้ายเปล่งรังสีพลังน่ากลัวไม่หยุด!!
ซู่มมม!!
แส้ยาวปานอสรพิษแดงฟาดผ่าฟ้ามาฉับไวทั้งสภาวะยังดุร้ายเกรี้ยวกราดนัก ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ยามนี้มันเปล่งกลิ่นอายพลังน่าพรั่นพรึงจากอาคมเซียนนับพัน เอาแค่พลังดั้งเดิมจากหงอวิ๋นก็ทำให้คนธรรมดายากรับมือเต็มที!!
‘จบเท่านี้แล้วกัน…’