บ่งบอกให้นางรู้ ว่านายน้อยของนางได้หวนกลับมาถึงลัทธิบูชาไฟแล้ว!
“อวี่เยี่ยน เจ้าอย่าได้วู่วาม! หากเจ้ายังทำแบบนี้จนเผยให้ผู้อื่นรู้ว่ามันเป็นบุรุษของเจ้าล่ะก็…ไม่ต้องถึงจ้าวลัทธิ กระทั่งอาจารย์ข้าก็ไม่ปล่อยมันไปแน่!”
เมื่อเห็นน้องสาวฝาแฝดถึงกับวิ่งแจ้นออกมาอย่างลืมตัว สีหน้าก่านหรูเยี่ยนซีดลงทันที นางยังเร่งพุ่งร่างไปหยุดเค่อเอ๋อไว้ ก่อนที่เค่อเอ๋อจะทันได้ออกมาจากชายคาเรือนพัก เร่งกล่าวเตือนออกด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
“พี่หญิงข้ารู้…ข้ารู้…”
เค่อเอ๋อเร่งพยักหน้ารับคำอย่างหนัก
นั่นคือบุรุษที่นางที่นางยึดถือว่าสำคัญยิ่งกว่าชีวิต ไหนเลยนางจะวู่วามจนทำให้อีกฝ่ายตกอยู่ในอันตรายได้
ถึงแม้ตอนนี้นางจะพลั้งเผลอไปบ้าง แต่นั่นเพราะนางแทบทนรอพบหน้าอีกฝ่ายไม่ไหวแล้วเท่านั้น
ทว่าเมื่อนึกถึงผลที่อาจจะตามมา นางก็สงบใจลงได้ทันที
ไม่ทราบว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ตอนนี้ใบหน้าเค่อเอ๋อท่วมท้นไปด้วยหยาดน้ำตา “นายน้อย…ท่านรู้หรือไม่เค่อเอ๋ออยู่นี่ ท่านอย่าได้ตำหนิเค่อเอ๋อ…ไม่ใช่เค่อเอ๋อไม่อยากพบท่าน…แต่เค่อเอ๋อมิอาจออกไปพบท่านได้! อย่างน้อยๆเค่อเอ๋อก็ไม่อาจออกไปพบท่านตอนนี้ได้!!”
ใจเค่อเอ๋อเจ็บปวดเสมือนมีมีดกรีดแทง ได้แต่กล่าวรำพันอยู่ในลำคออย่างน่าเวทนา
‘หืม?’
