วันนี้ใบหน้าจ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวของมัน แตกยับจนหมอไม่รับเย็บแล้วจริงๆ!
หากมันรู้ว่าผลลัพธ์จะลงเอยอีหร็อบนี้ มันคงทำเนียนว่าปิดด่านบ่มเพาะ แล้วปล่อยให้ต้วนหลิงเทียนผ่านไปแต่แรก…
น่าเสียใดที่โลกหล้าไร้ยารักษาอาการเสียใจ…
ผู้อาวุโสของแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวที่เริ่มคืนสติก่อนใคร ก็เป็นกลุ่มอาวุโสเพลิงเงินแทบทั้งสิ้น พอพวกมันเห็นจ้าวแท่นของตัวเองรีบร้อนจากไปไม่พูดไม่จา พวกมันก็ได้แต่หันหน้ามามองกันตาปริบๆพลางคลี่ยิ้มขมขื่น…
“ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหลังผ่านไปแค่ 3 – 4 ปีต้วนหลิงเทียนจะก้าวหน้าเติบโตขึ้นถึงขนาดนี้…น่าอัศจรรย์นัก!”
อาวุโสเพลิงเงินคนหนึ่งของแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“ใช่…หากข้าไม่ได้มาเห็นด้วยสองตาตัวเอง ให้เอามีดมาจ่อคอขู่ข้าๆก็ไม่มีวันเชื่อเรื่องนี้แน่…จ้าวแท่นของพวกเราแทบไม่ต่างใดจากเด็ก 3 ขวบต่อหน้าต้วนหลิงเทียน…ไร้เรี่ยวแรงต่อต้านอย่างสิ้นเชิง!”
“ข้าว่าต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ 6 เปลี่ยน ก็คงไม่มีความสามารถสยบจ้าวแท่นของพวกเราราบคาบแบบนี้กระมัง?”
“นั่นสิ…จากที่ข้าเห็น พลังของต้วนหลิงเทียนสมควรสมควรอยู่ในขอบเขตเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยน! ถึงไม่อยากจะเชื่อข้าก็ต้องเชื่อ เพราะความจริงตั้งอยู่เบื้องหน้าให้ข้าปฏิเสธให้ตายมันก็ยังเป็นความจริง!”
