“ฮึ่ม! ไม่ต้องมายิ้ม! วันนี้ต่อให้เจ้าเป็นต้วนหลิงเทียนจริงแล้วจะอย่างไร! บ้านมีกฏบ้านลัทธิก็มีกฏลัทธิ…เจ้า ต้วนหลิงเทียน ในฐานะศิษย์ที่แท้จริงคนหนึ่งกลับไม่สนใจกฏ! กล้าสัญจรผ่านเขตแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวอย่างโจ้งแจ้ง วันนี้พวกข้าจะทำหน้าที่จับเจ้าไปส่งยังหอคุมกฏ…เพื่อให้ทางนั้นตัดสิน!!”
อาวุโสเพลิงเงินของแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวคนหนึ่งกล่าวออกเสียงดัง เจตนาเผยให้เห็นชัด มันคิดจับกุมต้วนหลิงเทียน!
“ถูกแล้ว! ต้วนหลิงเทียน แม้เจ้าจะกลับมาตามคำเชิญของท่านจ้าวลัทธิ…แต่ก็มิใช่ว่าเจ้าจะสามารถละเมิดกฏของลัทธิบูชาไฟได้! วันนี้เจ้าต้องติดตามพวกเราไปยังหอคุมกฏ!!”
อาวุโสเพลิงเงินอีกคนของแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวก็ประกาศเจตนาออกมาเช่นกัน
ทันใดนั้น บรรยากาศผ่อนคลายสบายๆจากรอยยิ้มหยอกๆเมื่อครู่ของต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนเป็นคุ้งกลิ่นดินปืนทันที
ในขณะที่เหล่าศิษย์ของแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวกำลังสนอกสนใจ และหันมองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาสนุกสนาน ด้วยอยากรู้ว่าต้วนหลิงเทียนจะตอบคำอาวุโสทั้ง 2 อย่างไรนั้นเอง…
“อาวุโสทั้ง 2 อย่าพึ่งโมโหไป หากข้าจำไม่ผิด…กฏเรื่องการบุกรุกเข้าเขตแท่นบูชาจตุรลักษณ์ของศิษย์ชั้นยอดและศิษย์ที่แท้จริงที่พวกท่านว่า มันยังมีส่วนเสริมยิบย่อยอยู่อีกด้วยมิใช่หรือ…”
ขณะที่มองกล่าวกับอาวุโสทั้ง 2 อีกครั้งด้วยรอยยิ้ม สองตาต้วนหลิงเทียนคล้ายมีประกายอัสนีวูบวาบ
