“ขะ…ข้าคงไม่ได้หูฝาดไปหรอกนะ ศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนถึงกับคิดจะท้าทายจ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวของพวกเราเลยเรอะ!?
เรียกว่าทุกคนอดไม่ได้ที่จะบังเกิดความคิดอุกอาจเช่นนี้
“หากแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวคิดเอาเรื่องข้า ต้วนหลิงเทียน ด้วยสาเหตุนี้…เช่นนั้นข้าก็ขอเชิญจ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวออกมาชี้แนะข้าสักครา! หากข้าแพ้พ่ายข้าก็ยินดีติดตามไปรับโทษที่หอคุมกฏอย่างไม่ขัดข้อง…”
ไม่นานเสียงของต้วนหลิงเทียนก็ดังขึ้นอีกครั้ง ยังดังชัดถ้อยชัดคำนัก!
และวาจาเพียงไม่กี่คำที่ว่า ก็เผยเจตนาชัดเจน!
หากวันนี้จ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวไม่ยอมให้ข้าต้วนหลิงเทียนผ่านไปดีๆ เช่นนั้นข้าต้วนหลิงเทียนก็ขอท้าสู้จ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวสักตั้ง!!
ถ้าจ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวชนะ ข้า ต้วนหลิงเทียน ก็ยินดีติดตามไปหอคุมกฏเพื่อรับโทษเรื่องนี้ แต่ถ้าจ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวแพ้ ข้า ต้วนหลิงเทียน ก็สามารถเดินเตร้ดเตร่ผ่านเข้าออกแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวได้ตามใจชอบ!!
วาจาที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวนี้ แม้ไม่ทราบว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกันแน่ แต่มันก็ผสานพลังเซียนสุริยันอันร้ายกาจ จนดังก้องกังวานไปทั่วแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวทันที พาลให้ผู้คนในแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวทั้งหมดที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวถึงกับสะดุ้ง!
“อะไร? ต้วนหลิงเทียน?”
“ฮะ? ศิษย์พี้ต้วนหลิงเทียนกลับมาแล้วรึ!?”
