หลังจากผ่านไป 3 ปี ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็มาออกมาอยู่ในเวิ้งแห่งความว่างเปล่าอีกครั้ง ยังทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
“ปีศาจทั้ง 3 ตนนั่น นับว่ามันซ่อนตัวและปกปิดความทะเยอทะยานเอาไว้ได้อย่างมิดชิดนัก แถมก่อนขึ้นสู่ระนาบเทวโลกมันยังสร้างกับดักที่สามารถฆ่ายอดฝีมือมนุษย์ได้มากขนาดนี้ไว้อีก…หากสงครามระหว่างมนุษย์ปีศาจอุบัติขึ้นจริง การสูญเสียครั้งนี้นับว่าไม่ใช่เรื่องเล่นๆจริงๆ”
คิดถึงเรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกหนักใจไม่น้อย
“หลังออกจากที่นี่ไปแจ้งข่าวที่นครแห่งบาปก่อนดีกว่า ค่อยย้อนกลับไปลัทธิบูชาไฟ…”
ไม่นานต้วนหลิงเทียนก็ตัดสินใจได้
ถึงแม้สิ่งที่เขาต้องการทำที่สุดตอนนี้ก็คือย้อนกลับไปลัทธิบูชาไฟเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของเค่อเอ๋อแม่ลูก จะได้หาทางพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง…
อย่างไรก็ตามพอคิดว่าตอนนี้เผ่าพันธุ์ปีศาจได้รุกรานเข้ามาที่ภูมิภาคเบื้องล่างแล้ว และไม่ทราบว่าพวกมันจะใช้เวลายึดครองภูมิภาคเบื้องล่างนานแค่ไหนกระทั่งจะบุกมาภูมิภาคเบื้องบนเมื่อไหร่ ใจต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกหนักอึ้งนัก
‘ถึงแม้ด้านนอกจะมีข่าวลือเรื่องเผ่าพันธุ์ปีศาจจากแดนเนรเทศอาจบุกเข้ามาในภูมิภาคเบื้องล่าง กระทั่งอีกไม่นานอาจจะบุกขึ้นมายังภูมิภาคเบื้องบน…’
