อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ถังซวนบังเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาจับใจแล้วจริงๆ เมื่อได้รู้ว่าธิดาเทพมีสามีกระทั่งยังให้กำเนิดบุตรีออกมาคนหนึ่ง!
แต่เรื่องนี้กลับมิมีผู้ใดสังเกตเห็น
หาไม่แล้วทุกคนคงได้แต่ตกตะลึงอึ้งไปด้วยความเหลือเชื่อทั้งไม่เข้าใจ ว่าไฉนจ้าวลัทธิผู้ยิ่งใหญ่ของมันถึงได้หวาดกลัวจนเสียขวัญขนาดนี้…
“ท่านจ้าวลัทธิ…”
ตอนนี้เองเหลิ่งอิงพลันพูดขึ้นมาอีกครั้ง “พวกเราได้สอบถามธิดาเทพแล้วว่าผู้ใดที่เป็นสามีของนาง…หากทว่านางปฏิเสธมิยอมกล่าวตอบ ทว่าด้วยฐานะของนาง…ก่อนที่พวกเราจะได้รับคำสั่งจากท่านจ้าว พวกเราย่อมไม่กล้าลงทัณฑ์กระทั่งทรมานธิดาเทพเพื่อเค้นความ…”
“เจ้าจัดการเรื่องราวได้เหมาะสมแล้ว…”
สูดลมหายใจเข้าลึกๆไม่กี่รอบถังซวนก็สามารถสงบสติอารมณ์ลงได้ ความกลัวในใจคล้ายถูกสะกดเอาไว้ชั่วคราว มันพยักหน้ารับคำเหลิ่งอิงค่อยกล่าวต่อว่า “ในเมื่อนังหนูหรูเยี่ยนเป็นคนพบตัวธิดาเทพที่ภูมิภาคเบื้องล่าง…เช่นนั้นสามีของธิดาเทพผู้นั้นก็มิพ้นอยู่ในภูมิภาคเบื้องล่าง!”
“ในเมื่อธิดาเทพไม่ยอมบอกก็ช่างเถอะ พวกเราค่อยไปหาความจากนังหนูหรูเยี่ยนก็ได้ ว่าที่แท้ตัวบัดซบนั่นมันเป็นผู้ใดกันแน่!?”
น้ำเสียงของถังซวนกลับเต็มไปด้วยความกังวลและความหวาดกลัว…
ไม่ผิด เป็นความกลัวอีกครั้ง
