ตอนที่ 2,152 : ยอดศาสตราเซียน…ระฆังสุญตา!
“นิ…นี่…นี่มันจักไม่เกินจริงไปหน่อยหรือ?!”
ไม่นานเหล่าผู้ฝึกตนอิสระก็กลับมารู้สึกตัว สีหน้าของพวกมันตอนนี้ทั้งตกใจทั้งตื่นตะลึงปานพบพานภูตผีกลางวันแสกๆ
สีหน้าของผู้ฝึกตนจากขุมพลังต่างๆก็ไม่ต่างกัน
ถึงแม้พวกมันจะรู้อยู่แล้วว่าเผยซื่อไห่มีพลังฝีมือร้ายกาจมาก แต่ก็ไม่คิดว่าพลังฝีมือจะสูงส่งถึงขั้นนี้!
เพียงเสี้ยวพริบตากลับฉีกเปิดรอยแยกมิติ สร้างช่องทางนำไปสู่คลังสมบัติที่ต้องสงสัยว่าอาจเหลือทิ้งไว้โดยครึ่งก้าวเซียนสวรรค์ได้แล้ว?
‘หากเป็นข้า…ต่อให้ใช้เวลามากกว่ามัน 2 เท่า ก็ไม่อาจหากำแพงมิติซึ่งนำไปสู่คลังสมบัติที่ต้องสงสัยว่าเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะเหลือไว้ได้พบ…’
พญามังกรเสื้อม่วง ผู้นำของ 4 มหาธรรมราชานึกถึงฉากเมื่อครู่ ก็อดไม่ได้ที่จะชักหน้าเคร่ง
ความเร็วในการลงมือของเผยซื่อไห่นับว่าขู่ขวัญนางใหญ่แล้ว!
สำหรับเรื่องที่เผยซื่อไห่สามารถใช้พลังฉีกเปิดรอยแยกมิติได้นางไม่แปลกใจอะไร
เพราะการโจมตีระดับนั้นนางเองก็กระทำได้เช่นกัน
และเป็นธรรมดาที่นางจะมองออกว่าดาบก่อนหน้าของเผยซื่อไห่ยังไม่ได้ลงมือจริงจังอะไร
อีกฝ่ายเพียงใช้ดาบพันอาคมเซียน และวรยุทธ์เซียนสายกระบี่ในการลงมือเท่านั้น ไม่ได้ใช้เวทย์พลังใดๆด้วยซ้ำ
‘ก่อนหน้ามันถามว่ามีใครเห็นเมิ่งฮ่าวบ้างไหมงั้นหรือ?’
