อย่างไรก็ตามครู่ต่อมา ความสนใจของพญามังกรเสื้อม่วงก็ถูกบางสิ่งดึงดูดไปอีกครั้ง
วูบบ!!
คล้ายมีสายลมกรรโชกแรงหอบหนึ่งพัดออกมาจากรอยแยกมิติ! และไม่ห่างจากรอยแยกมิติสักเท่าไหร่ ก็ปรากฏร่างๆหนึ่งผุดโผล่ขึ้นกลางอากาศว่างเปล่า!!
กล่าวให้ชัดต้อง ปรากฏร่าง ‘อนาถ’ สารรูปดูไม่ได้!
“นี่มัน…”
เมื่อมองพินิจร่างที่มีสภาพดูไม่ได้เบื้องหน้าให้ดี สองตาพญามังกรเสื้อม่วงจำต้องหดหยีลง ยังฉายชัดถึงความตกใจ ทั้งเลื่อนลอยอยู่บ้าง!
ราวกับนางได้แลเห็นบางสิ่งที่น่าเหลือเชื่อ!
“ตะ…ใต้เท้าเผยซื่อไห่!?”
“ปะ…เป็นไปได้อย่างไรกัน?!”
……
ขณะเดียวกันผู้ฝึกตนอิสระทั้งคนจากขุมพลังต่างๆโดยรอบก็สังเกตเห็นร่างที่วูบมาปรากฏในความว่างข้างรอยแยกมิติเช่นกัน แต่ละคนยังอดไม่ได้ที่จะอุทานกันออกมาด้วยความตื่นตระหนก!
ตอนนี้ทุกคนต่างตกตะลึงทั้งรู้สึกมึนงงไม่เข้าใจนัก
สีหน้าท่าทางของพวกมันแทบไม่ต่างใดจากพญามังกรเสื้อม่วงแม้แต่น้อย ราวกับได้เห็นบางสิ่งอันยากทำใจเชื่อได้ลงคอ!
เพราะตอนนี้สภาพร่างที่น่าอนาถแลดูสาหัสที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน กลับเป็นร่างของ เผยซื่อไห่ ที่พึ่งวูบหายเข้ารอยแยกมิติไปได้ไม่ทันไร!!
ยามไปเผยซื่อไห่แลดูสง่างามน่าเกรงขาม สะพายดาบพร้อมฝักกลางหลังให้ความรู้สึกประหนึ่งจอมดาบไร้เทียมทาน…
