ต้วนหลิงเทียนที่ได้ยินคำของผู้เฒ่าหั่ว ก็แผ่สำนึกเทววะออกไปทันที และเขาก็สัมผัสได้ถึงเศษเสี้ยววิญญาณที่กำลังจะกระจัดกระจายไปในความว่างเปล่าจำนวนมาก และนั่นทำให้เขาถึงกับตกใจไม่น้อย
“ปฐมเวทย์กลืนกิน!!”
ไร้ซึ่งความลังเลใดๆ และไม่คิดถึงเรื่องที่มีววิญญาณกำลังจะสลายหายไปรอบๆ ต้วนหลิงเทียนรู้แค่หากเขาไม่กลืนพรสวรรค์รากวิญญาณที่เหลืออยู่เดี๋ยวนี้ อีกไม่กี่อึดใจพวกมันต้องสลายหายไปในสวรรค์และโลกหมดสิ้นแน่!
ถึงตอนนั้นเขาอยากรับประทาน ก็ไม่มีให้รับประทานแล้ว!!
“รากวิญญาณสีน้ำเงิน!”
“พระช่วยนี่ก็รากวิญญาณสีน้ำเงิน!!”
“น้องสาวมันเถอะ! รากวิญญาณสีครามก็มี!!”
ต้วนหลิงเทียนรู้สึกตื่นตระหนกตกใจไม่น้อย เพราะในขณะที่เขาปลดปล่อยพลังดูดรั้งออกมากลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณที่หลงเหลือในความว่างเปล่า เขาก็สัมผัสได้ว่าพวกมันคือพรสวรรค์รากวิญญาณสีใดบ้าง…และนั่นทำให้เขาตกใจไม่น้อย!
เพราะเขาพบว่าพรสวรรค์รากวิญญาณที่เหลือให้เขารับประทานเปล่านี้ มีรากวิญญาณสีน้ำเงินถึง 5 ราก รากวิญญาณสีคราม 2 ราก และก็มีรากวิญญาณสีเขียวอีกมากมาย!
“ระ…รากวิญญาณแต่กำเนิดของข้า…”
หลังจากกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณทั้งหมดที่หลงเหลืออยู่ในความว่างเปล่าหมดแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็พบว่า…
รากวิญญาณสีครามของเขาได้แปรเปลี่ยนสีไปอย่างใหญ่หลวง ตอนนี้มันกลายเป็นสีครามเข้มแล้ว!
