‘ในเมื่อทั้ง 3 คนนั่นร่วมมือกันสร้างระนาบเทียมนี่ ก็มากพอจะชี้ให้เห็นว่าทั้ง 3 สมควรมีสัมพันธ์อันดีต่อกัน…อีกทั้งการที่พวกมันลงทุนทำถึงขนาดนี้ ไม่พ้นเพราะคิดเหลือมรดกวิชา เวทย์พลัง กระทั่งสมบัติล้ำค่าที่สะสมมาชั่วชีวิตแต่ไม่อาจนำขึ้นไปในแดนสวรรค์ไว้ให้ผู้มีวาสนามาพบแน่!’
‘บางทีในสายตาทั้ง 3…สิ่งของที่พวกมันเหลือไว้คงเป็นได้แค่ของไร้ค่าที่ไม่อาจเอาติดตัวไปได้ แต่สำหรับคนที่ยังไม่บรรลุถึงขั้นนั้น ขอเพียงเป็นสมบัติดีๆสักชิ้นของพวกมัน…เกรงว่าหากไปโผล่ในระนาบโลกียะปกติ คงเป็นของหายากแน่!!’
พอนึกถึงจุดนี้อารมณ์ต้วนหลิงเทียนที่สงบลงบ้างก่อนหน้าก็ปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้ง
กระทั่งการทดสอบหลังจากนั้นอีกหลายด่าน ต้วนหลิงเทียนยังยากจะสงบอารมณ์ที่พุ่งพล่านขึ้นมาลงได้ ยังเผลอสู้ไปทั้งใจลอยอยู่หลายครั้ง!
โชคดีที่บททดสอบที่เกิดขึ้นไม่ได้ยากเย็นเกินความสามารถของเขา
“ยิ่งมายิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ…หากยังไม่จบลงง่ายๆ เกรงว่าการทดสอบหลังจากนี้น่ากลัวจะยิ่งยากจนไม่อาจผ่านได้แน่ แล้วนี่มันจะจบเมื่อไหร่กัน!?”
หลังผ่านบททดสอบได้อีกด่าน ต้วนหลิงเทียนก็ไม่กล้าใจลอยสืบไป ตอนนี้เขาเริ่มจริงจังขึ้นมาบ้างแล้ว
ตั้งแต่ที่เข้ามาจนถึงตอนนี้เขาเองก็จำไม่ได้แล้วว่าเผชิญหน้ากับบททดสอบมากี่ด่าน
