เมื่อได้ยินเสียงเรียกหาว่า ‘ผู้เฒ่าเฮยหยา’ ผู้นำพันธมิตรอีกาทมิฬจึงฟื้นคืนสติ สลัดภาพในใจ ขณะเดียวกันก็ฟังคำถามจากคนที่เรียกซ้ำอีกครั้ง
“ในเมื่อพันธมิตรอำนาจทรราชกับพันธมิตรร้อยวิญญาณก็พากันไปหมดแล้ว เช่นนั้นพวกเราก็ไม่มีอันใดต้องกลัวอีก…ไปกันเถอะ!”
ผู้เฒ่าเฮยหยาตัดสินใจขั้นเด็ดขาดออกมาทันที ก่อนที่จะเหินร่างนำกลุ่มพันธมิตรอีกาทมิฬหายเข้าไปในรอยแยกกลางหาว
“คนของอีกาทมิฬก็เข้าไปกันแล้ว…”
“ผู้นำพันธมิตรอีกาทมิฬ ผู้เฒ่าเฮยหยาคนนั้น ขึ้นชื่อว่าเป็นคนที่ระวังตัวเองมากที่สุดคนหนึ่งของนครแห่งบาปเรา…หาไม่แล้วมันคงไม่อยู่มาได้จนถึงวันนี้ ด้วยการเอาแต่หลบหน้าชายชุดดำ!”
“นั่นสิ ชายชุดดำฆ่าคนของอีกาทมิฬไปตั้งมาก เรียกว่าแทบจะฆ่าคนของอีกาทมิฬไปกว่าครึ่งแล้วด้วยซ้ำ แถมยังฆ่าเจียวจ้านยอดฝีมืออันดับ 2 ของอีกาทมิฬไปอีก คนของอีกาทมิฬสมควรเกลียดชายชุดดำเข้ากระดูกดำ แต่มันกลับระงับอารมณ์ยังกำชับให้ทุกคนในพันธมิตรสงบเสงี่ยเจียมตัว…”
“กับคนที่ระมัดระวังตัวเองแบบนี้ยังกล้าเข้าไปในรอยแยกนั่น…พวกเรายังลังเลอะไรกัน?”
……
หลังคนของพันธมิตรอีกาทมิฬโดดเข้าไปในรอยแยกกลางความว่างเปล่ากันหมด ผู้ฝึกตนไร้สังกัดรอบๆหลายคนก็เริ่มติดตามเข้าไป
ไม่ทันไรคนที่เหลือก็ลดลงไปอีกครึ่งหนึ่ง
